Hiç olmadı. İlk kitaptan geçen gerçeklik, hisler, duygular, kalp kırıklıkları, kendimi bulmuşluklar hepsi ikinci kitapta sayfaları çevirdikçe bitti, gitti. Keşke okumasaydim da Bir Kürt Sevdim 'i okuyup kalsaydım. Veda kitabını Gülşah'ın Şahin'den sonraki hayatını anlatıp mutlu sona bağlayacağı bir kitap olur diye başlamıştım okumaya. Ama hüsran..
Biraz edebi eserlerle devam edip Hint dizisi tadındaki bu kitabın etkisinden hemen kurtulmam gerek..
Kitapta kendimden de benzer şeyler bulduğum için fazla etkilendim. Okurken yazarı yargıladığım yerler de oldu. Gerçek bir hikaye mi diye araştırmıştım okumadan. Bazı yerlerde gerçek bazı yerlerde kurgu diye okudum. Şuan gerçek olduğundan eminim artık. Başkaları gibi Kürt Türk muhabbetlerine girip kitap incelemesi yapmayı doğru bulmuyorum. Benim gözümde herkes insan çünkü.
Ve Gülşah'ın da dediği gibi " hikâyemi okurken bana ağlıyormuş gibi hisset, kendine kendin için ağladığını itiraf edemeyerek. Kız bana, üstüne kendine duyduğun kızgınlığı da ekleyerek. "
Uzun uzun inceleme yazmayı beceremiyorum. Ama abartmaksa abartıyorum bana göre çok güzeldi. Dışarıda yağan yagmuru izleyip biraz daha Gülşah'a üzülmeye gidiyorum.
Bir Kürt SevdimDilek Bilgiç Esen