COŞKUN: Belki de karıştırmıyorum. Belki de aynı oyunları oynuyorlar, hayatlarını birbirine benzer oyunlarla geçiriyorlar.
SAFFET: Ama biz başkayız değil mi?
"Artık benim sesimi de dinlemeli insanlar! İster keman sesi olsun, ister oyun sesi; yeni bir ses getirmeliyim dünyaya!”
Biraz nefes alabilsek milleti düşünecek halimiz olur. Şimdilik kendi derdimize düşmüş bir durumdayız.
Hayır, sizi de sevmemeliyim. Çünkü her zaman olduğu gibi hayal kırıklığı bekliyor beni. Gene gülünç olmaktan korkuyorum.