“En tehlikeli insan, az anlayan, ama çok inanandır.” diyen, bütün yapıp ettiklerini sadece 44 yıl sürmüş ömrüne sığdırabilen, tıp doktorluğunun yanı sıra büyük bir öykücü ve oyun yazarı.
Çehov, fakülte yıllarından itibaren mizah dergilerinde ve gazetelerde anektodlar, kısa alaylar komik hikaye ve skeçler yazmaya başlar.
1880'lerin ilk yarısında gazetecilik ve dergi deneyimi onu mümkün olduğu kadar kısa yazma konusunda geliştirme olanağını sağlar. Çehov 1880'lerin sonuna doğru kötümser bir hava içerisine girecektir. Ailesinin talihsizlikleri, okuyucu ve eleştirmenleri tarafından ''kesin toplumsal ve politik görüşlere yer sahip olmamakla, eserlerini belli bir hedefe yöneltememekle''suçlanacaktır. Çehov aynı yıllarda Tolstoy'un ''kötülüğe karşı iyilik'' basit hayat gibi ahlak felsefesinin etkisi altına girecektir. Öte yandan dünya görüşü meselesini sürekli karmaşık bir sorun olarak görecektir. Hikayelerinde inanç, öbür dünya vs. gibi konularda iki karşıt karakter karşımıza çıkacaktır,
Siyasi ve felsefi bağımsızlığını korumayı tercih edecektir. Tabi Sahalin Adası gezisine kadar. Yaptığı bu gezide çalışma kamplarını, revirleri izbeleri dolaşır mahkumların kadın ve çocukların hangi koşullarda çalıştığını gözlemledi belge topladı. Sahalin adasını özgür olsun olmasın bir insanın katlanabileceği en müthiş acıların çekildiği bir yer olarak niteledi.
Bu gezi fiziksel ve ruhsal olarak Çehov'da büyük etkiler yaratır. En güçlü hikayelerinden biri olan ''6 numaralı koğuş'' adlı hikayesini yazdı. Bu uzun hikaye adalet, kişinin çevresinde olup bitenlere karşı sorumluluğu, daha iyi bir gelecek için mücadele gereği gibi felsefi konuları ön plana aldı. Bu hikaye aynı zamanda Tolstoy'un ahlak felsefesi ve etkisinden çıktığını göstermiştir, Tolstoy'un felsefesine karşı bir eleştiri