Oguz Bilgin
@OguzBilgin
Zübeyir Kındıra, polis kolejlerini ele geçirmiş cemaatçilerin mağdur ettiği bir gazeteci olarak, cemaat yapılanmasını en kapsamlı anlatan kitabı yazmış. 99 yılında yayımlanıp, 2010 yılında ve yanılmıyorsam sonra ki yıllarda da düzenlemelerle muazzam bir kaynak yaratmış. Fetö'yü anlatan ilk 10 kitap içerisinde birinci sıraya yerleştirilmiş ve hakkını bu şekilde teslim etmeye çalışmışız. Ne yazık ki bu kitabın hakkı, taa Zübeyir Kındıranın 1999 yılında işaret ettiği bariz tehlikeyi dikkate alarak verilmeliydi. İstihbarat Daire Başkanlığı'nın, Ankara Emniyetinin, MİT ve askeri istihbarat organlarının düzenlediği raporlar ve soruşturmalarla her şey gün gibi açıkken, cemaatin amacı vatan sever insanlar tarafından öngörülmüşken, devlet müesseselerine sızmış ve fazlasıyla güçlenmiş cemaatin girişimleri ve siyasi konjonktür sayesinde 15 Temmuz'a kadar nasıl ayakta kalabildiklerinin, oldukça açık ve anlaşılır bir şekilde anlatıldığı bu kaynağı herkese tavsiye ederim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Türkiye Cumhuriyeti'nin üniter ve laik yapısına göz diken tüm unsurlara karşı bunca zahmete değer mi, diyorsanız, Atatürk'ün manevi mirasçısı olarak evet değer, diyorum. Çünkü Türküm ve başka Türkiye yok!..
Necip Hablemitoğlu kitabını bu sözlerle bitiriyor. Ülkemizin onlarca yılını heba etmiş irtica tehlikesini, bu irticacıların kendisine ve kendisi gibi cumhuriyet değerlerine bağlı insanlara neler yaşattığını, memlekete zarar verecek planlarını nasıl uyguladıklarını büyük bir cesaretle anlatıyor. O günlerde Necip Hablemitoğlu gibi cumhuriyetçi aydınların, vatansever askerlerin, emniyetçilerin uyarıları dikkate alınmış olsaydı böyle bir bataklıkta debeleniyor olmazdık. Devletin her kademesine sızmış, laikliğe, cumhuriyet devrimlerine, Atatürk ve Atatürkçülere ölesiye düşman bu gerici guruplar, gözünü budaktan sakınmayan bir anlayışla, bedel ödeme fedakarlığında bulunarak mücadele edilmediği sürece, bastırılamayacaklar. Onları bastırıp yok edemediğimiz sürece biz de huzur içinde yaşayamayacağız ne yazık ki. Acı gerçekler insanın akıl sağlığını ve umudunu törpülüyor. Ama Necip Hablemitoğlu gibi şerefli insanların büyük bir cesaret simgesi olduğu kuşku götürmez. Onu ve onun gibilerin emanetlerini okuyup okutmalıyız ki dirayetle ayakta kalıp, meydanı boş bırakmayalım.
Fosforlu Cevriye, insan evladının saf ve temiz duygularla muazzam bir insanlık mertebesine ulaşabildiğini, ara sokaklarda, izbe ve metruk mahallerde mantar gibi yerden biten, nefes alıp vermek dışında kendisine başka bir şey bahşedilmemiş düşkün bir sokak kızının hikayesini anlatıyor.
Bir hayat kadını ve onun karşılaştığı bin bir zorluk düşünüldüğünde, edebiyatçıların anlatmak istediklerinin yükünü, neden bu çilekeş insanların sırtına vurduğunu anlayabiliyorum. O yoğun ve alabildiğine ağır duyguları, fikirleri ancak bu insanlar taşıyabilir zaten. Suat Derviş'in ruhunu üflediği bu sokak kızı, beni pek çok düşünce, pek çok duyguyla karşıladı. Yer yer güldüm, yer yer efkarlandım, düşündüm, anladım, en sonunda Fosforlu için bi sigara yaktım.
Edebiyat dünyasında sıkı sıkı sarılıp, bağrıma basmak istediğim bir kaç karakterden biri olmuştur Cevriye.
Aynı duyguları Knut Hamsun'dan Açlık ve Cengiz Aytmatov'dan Toprak Ana'yı okurken de hissetmiştim.
Okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
Koskoca Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin nasıl bir batağın içerisinde olduğunu açık açık anlatan, insanı hayal kırıklığı ve umutsuzluğa sürükleyen acımasız bi eser. Hakiminden savcısına, milletvekilinden iş adamına, polisinden askerine bütün memleket cemaatlerce ele geçirilmiş, hukuk ve adaleti temsil etmesi gerekenler yozlaşmış, alenen memlekete ihanet edenler, para, mevki ve doğru ilişkilere sahip olmanın dokunulmazlığından faydalanmış, biz de tüm bunlar olurken ayakta uyumuşuz.
Gene bu eseri ortaya çıkaranlar gibi şerefli, haysiyetli kimseler var ki tüm bunları öğrenebiliyor, onlar sayesinde bu çirkin düzene baş kaldıran, başka yürekli vatan evlatlarını görebiliyoruz.
Bu kitap sayesinde pek çok şeyi ayrıntılarıyla öğrenme fırsatı bulmak çok kıymetliydi.. Barış Pehlivan ve Barış Terkoğlu'na minnet duymamak elde değil.
Fatmagül Berktay hanımefendinin, Tek Tanrılı Dinler Karşısında Kadın isimli kitabını okuduktan sonra, öğrendiğim çok faydalı bilgileri ve edindiğim bakış açısını pekiştirmek, yeni kıymetli bilgiler edinmek adına gene çok iyi bir kaynak bulmanın sevincini yaşıyorum.
Bir noktada adalet ve empati duygusu gelişmiş, sağduyulu hemcinslerimin, tarihin, kültürün ve dinsel inanışların kadını konumlandırdığı noktaya, vicdanen rahat bir bakış atabilmeleri, kadın cinsiyetine gereken hürmeti gösterebilmeleri, ve toplumsal olarak yaptığımız hataları görebilmeleri açısından çok kıymetli bir eser olduğunu düşünüyorum.
Kadınlarında güçlü duruşuna güç katacak, onları cinsiyet eşitliği konusunda daha donanımlı bireyler haline getireceğinden şüphem yok. Medeniyetimiz, geleceği inşaa ederken tarihin 'nesne'leri olmak yerine 'özne'leri olmak, daha etkin bir rol oynamak insanlık hakkınızdır.
Sevgilerimle..
