Montaıgne kitabında der ki : Bir amaca bağlanmayan ruh ,yolunu kaybeder;çünkü ,her yerde olmak,hiçbir yerde olmamaktır.
Bir dönem yaşadım bunu,hangimiz yaşamadık ki ?
Amaçsız oradan oraya savruldum,durdum.
Ne zaman bir yanlış tercih yapsam, hep ardında amaçsızlığım yatardı.
O boşluk yok mudur,insana tüm yanlışları yaptırır.
Zihin boş durdukça başkalarına göre yaşamaya çalışır, sizi anlamsızlaştırır.
Zira bu aralar hep hatalar yapıyor,insanların elinde kukla gibi oynatılıyor iseniz ;hemen bir meşgale,bir amaç edinin.
Yoksa bir hiçliğe sürüneceksiniz.
Ve üzülen tabii ki siz olacaksınız canım :)