Neden abartıldığını yeni anlıyorum. Boğazım düğümlenerek okudum. İlk kez bir roman beni bu kadar yıprattı. Hüznü iliklerime kadar hissettim..Geç kaldığım için kendime çok hayıflandım..
Bir kitap değilde dert ortağı gibiydi. Her satırında yaralarımıza değdi durdu. Üstelik onları bir merhemle kapattı. Öyle tatlı, öyle içten bir üslup.. Kemal hocanın yine şifalı eserlerinden biriydi..
Genç olarak, bilinçli vatandaş olarak, öğretmen olarak hatta insan olarak okunması ve hayata geçirilmesi gereken bir eser.
“Muallimlik sevgi işidir,ruh sevgisidir. Ruhun ulvi olan isteklerine nefsinden her şeyi feda eden sevginin Ferdi ulaştırdığı örnek insan mertebesidir.”