OKUYANİKİLİİ
@Okuyanikilii
Kitap yorumları paylaştığımız lnstagram sayfamıza bekleriz. ( okuyanikilii)
12 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi
İNSTAGRAM : OKUYANİKİLİİ
Montaigne'nin yazdığı bu yapıt, bana çok şey kattı. Montaigne nerdeyse her konu hakkında yazdığı yazılar ile bizlere o zamanlardan öğütler veriyor. Eser,deneme türünün de ilk örneğidir. Başladıktan sonra okudukça hem daha fazla okuyasim geldi hem de hemen bitmemesi için yavaşladım diyebilirim. Okumak isteyenlere şiddetle tavsiye edilir. Montaigne üslubu o kadar akıcı ve sade ki sıkılmadan okuyorsunuz. Aynı zaman da çeviri yapan kişiyi tebrik etmek gerekiyor. Bu eseri ülkemize kazandıran okumamıza vesile olanlara teşekkürler.
Michel de Montaigne (1533-1592): "Kendini tanı" ve "Ne biliyorum?" gibi temel sorularla yola çıkarak bir insanda insanlığın bütün hallerini yoklayan "deneme" türünün insim babasıdır.
1571'de kitaplarıyla birlikte çiftliğinin kulesine çekilmesiyle başlayan bu yaratıcı süreç, Montaigne'i önce okuduklarıyla ilgili notlar almaya itmiş, aynı notlar zamanla Denemeler'i (1580) oluşturmuş, ve bu kişisel yazılar ilk yayımlanıştan sonra da dallanıp budaklanmayı sürdürmüştür.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Akıllı olan savaşçı, savaşı önceden kazanır, oysa cahil asker kazanmak için savaşmak zorundadır.
'' Her insan okuduklarıyla karar vermelidir, başkalarının sözleri ile değil. ''
Puan vermedi
İNSTAGRAM: OKUYANİKİLİİ
Khaled Hosseinin bir kitabını daha bitirdim. Şüphesiz ki hosseinin diğer iki kitabını okuyan herkes kesinlikle bunu da merak etmiştir. Bende de aynısı oldu vee başladım. Açıkca söylemek gerekirse diğer kitabı kadar etkili bulmadığımı söylemeliyim. Başlarda güzel başlatan hikaye daha sonra çok karmaşık bir hâl alıyor. Çok fazla karakter karşımıza getiren eser, bizi konudan ve ana karakterlerden uzaklaştırıyor.
Sonlara doğru artık bitireyim diye düşünerek okusam da genel itibariyle konusunun güzel olduğunu düşünüyorum. Akıcı ve sade diliyle ilerleyen roman sadece ana konudan uzaklaşması yönüyle sıkıcı geldiği de olabilir diye düşünüyorum. Tabii ki bu eleştirimi diğer iki kitabıyla karşılaştırarak yapıyorum. :)
Gece vakti, çölü bir el arabasını çekerek geçen bir baba. Arabanın içinde annesiz iki çocuk; iki kardeş; biri kız, biri erkek. Küçük Peri için ağabeyi Abdullah, ağabeyden çok öte. On yaşındaki Abdullah’a sorsanız Peri, her şey demek. Köylerinden Kâbil’e varmak için çıktıkları yolculuğun sonunda aileyi yürek parçalayıcı bir son bekliyor. Fakat aslında bu bir son değil... Kardeşlerin başlarına gelenler -yakın ya da uzak- ilişki kurdukları tüm insanların hayatlarında nesiller boyu yankılanacak...
İNSTAGRAM : okuyanikilii
Gayet akıcı bir kitap olmasının yanısıra kitabın başından itibaren karakter analizinin başarılı düzeyde olduğu ve karakterlerinin değişiminin okuyucu gözünde canlandırılıp aynı zamanda zihinde de sağlam şekilde oturduğu bir eser.
Bir yanda Fildurağı Köyü'ndeki yangından ailenin tek sağ ferdi olarak kurtulan bebek, bir yanda annesinin aşığı yüzünden babasının çektiği acılara şahit olan ve evlenmeyi kendine yasaklamış bir kız.
Fildurağı Köyü'ndeki yangından kurtarılan bebek Deveci Köyü'ne getirilecek, bir aile tarafından sahiplenilecek ve adı Emine olacaktı. Hikayesi böylece bitmeyecekti tabiki. Bir gün saraydan gelen bir görevli onu saraya besleme olarak alacak ve Emine İstanbul'a gidecekti.
Ve Leyla... Sırma saçlı, yeşil gözlü Leyla... Annesinin aşığı yüzünden babasını geç tanıyan, babasının çektiği acılara şahit olan Leyla... Bir ömür evlenmemeye, rahibe hayatı yaşamaya söz veren hayata karşı öfkeli, sert bir hasta bakıcı olan Leyla peki sözünde durabilecek miydi?Bu iki kadının yollarının kesilişini, artık adı Numune olan Emine'nin nasıl layıkıyla bir famdöşambr olduğunu eserde okuyacaksınız. Hatta sonuna şaşıracaksınız bile.
Şimdiden İYİ OKUMALAR
