İnsanın tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşmadığı zaman bir şey inanması çok zordur. İşte tam da o dönemde Drago, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti birisi acı çektiğinde acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgiyi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.