Elif C
@Okyanuskiyisi
Kitap okumak...Gidemediğin yerleri görmek, duyamadığın müziği hissetmek, yepyeni dünyalar tanımak, keşfetmek, mutlu olmak.
117 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ne okudum ben!
İnanılmaz bir kitap, kendiyle yüzleşmesi, insanları ve yalnızlığı tanımlaması…
Tecrübe bile zamanla kazanıldığında yavaş yavaş yaşanıldığında güzel…
Bir amacı olmalı insanın her daim yarın yeniden uyanmak için…
Reklam
Kitap aslında prenslik üzerinden yönetimlerin nasıl olması gerektiğine dair önerilerde bulunuyor. Tabi bunu yaparken pek çok farklı prenslik türüne deniyor. Aynı zamanda dönemin Fransa İtalya, Osmanlı gibi ülkelerdeki yönetimlerden da bahsediyor.
Dönemi için oldukça çarpıcı bir kitap olmuş. Bazı öne sürdü hipotezler insanın sinirlerine dokunsa da hepsinin tecrübeyle elde edildiği anlaşılıyor. Bu anlamda günümüzde Yaşananları da anlamlandırabilenmek ve tarihin nasıl yazıldığını bir başka bakış açısıyla öğrenebilmek için okunması gereken bir kitap.
Öyle derdi ninelerimiz…İnsan
Bu coğrafyanın, Anadolu’nun kaderi hazin…
Yollar değişse de gerçekler ve yaşananlar değişmiyor. Hep yokluk, hep zorluk, hep acı…
Peki ya kadınları!
Evde, tarlada, bağda, bahçede, her yerde! Hep çalışmak, hep işe yaramak, hep bişeylere yetişmek ve yetiştirmek zorunda
O kadar bizden o kadar tanıdık bir roman ki
Kim okusa nereden çıkmış bu demez,
Aaaa evet,
hatırlıyorum
Bizde de böyleydi
Annemler anlatırlardı
Babaannem söylerdi
Der!
Bazen gülümseten, ama ince ince içinizi sızlatan, bir solukta okunacak bir kitap
Kitabın Anadolu ve kadınları hariç özellikle sonlarına dair bahsettiği bir diğer konuda Kurtuluş Savaşı
Çoğu zaman Cumhuriyeti, tarihi hep bir yönden okuduk ve öğrendik bir de sürecin diğer yüzü var. Memleketin insanlarının savaşıpta neyle savaştığını dahi bilmediği, çok kayıp verdiği ancak kime karşı olduğunu anlamadığı yüzü…
Kitap bu noktada da bambaşka bir açıyla bakmış o yıllara…
Memleketimin Hava'ları
Memleketimin Hava'larıŞiddet nedir?Düşünce
Okuduğum en karmaşık kitaplardan. Defalarca okusam yine ve yine bir şey öğrenirim. Aslında günlük hayatınızda ne kadar çok şiddete maruz kalıyormuşuz ve de şiddet uyguluyormuşuz (!) hiç fark etmeden. Peki ama şiddetin her türü kötü mü? Yoksa yaşam İçin de olağan mı? Hiç şiddet uygulanması gerektiğini savunmanın da bir tür şiddet olduğunu düşünmüş müydünüz? Bu kitaptan sonra şiddete karşı bakış açım değişti. Tabi ki şiddetin savunulur hiç bir yanı yok ama fark ettim ki yaşam içinde her an farklı şiddet türlerinin hiç düşünmeden ve fark etmeden parçası oluyormuşuz. Tekrar ve tekrar okuyacağım bir kitap. Lakin okuması zor, pek çok konuya değinilmiş ve örnekler verilmiş…. Kitaptan daha çok faydalanabilmek için bahsettiği filmleri izlemeyi, kitapları okumayı tavsiye ederim.
Başlamayı düşünenlere bir roman gibi okunamayacağını, geniş bir zaman ve boş, rahat bir zihin ile okumak gerektiğini belirtmek isterim.
Yaşadığımız hayat istediğimiz hayat mı?Düşünce
Büyük bir merakla elime aldım kitabı. O kadar çok okuyan ve tavsiye eden oldu ki… Acaba bu kadar etkileyici olan nedir diyerek okudum ki güzel de bir kitap.
Hayatta hepimizin pişmanlıkları var. Peki şansımız olsa da değiştirsek gerçekten mutlu olur muyduk?
.
.
Sanırım seçimler sonrası keşke demek çok kolay. Halbu ki o seçimi yaparken içinde bulunduğumuz durumu ve duygularımızı, nedenlerimizi unutuyoruz. Bu yüzdendir ki sonrasında keşke dye biliyoruz. Halbuki seçimlerimizin sebebi o an İçin bize en iyi gelen seçeceğim o olması. Yoksa beden seçersin ki? Bile bile neden hata yapasın ki? Keşke kararlarımızın kalıcı olduğu kadar duygularımız da olsa….
.
.
Kitabın bir yerinde:
“Bir hayatı deneyimlemeye devam etmek için o hayattan her yönüyle hoşlanmak gerekmiyordu. Hoşlanacağınız bir hayatın mutlaka olduğu fikrinden vazgeçmemek yeterliydi. Ama aynı şekilde bir hayattan hoşlanmanız o hayatta kalmanızı da gerektirmiyordu. Ancak daha iyisini hayal edemediğiniz bir hayatta sonsuza kadar kalabilirdiniz ama buna rağmen, denediği her hayat hayal gücünü biraz daha geliştirdiği için, deneyimlenen hayatların sayısı arttıkça daha iyisini hayal edebilmenin kolaylaşması da tam bir çelişkiydi…” yazıyor. Bence kitabı özetleyen bir kısım ama kitaptaki en vurucu kısım sanırım sondaki mektuptu. Yani en azından benim için.
Ama o mektubu anlayabilmek için kitabı okumak ve sonuna gelmek gerekiyor. O yüzden okumadan geçmeyin ;)
Güzel cümleler, güzel ifadeler ve içe dönme fırsatı… okunmasını tavsiye ederim.
Reklam