”Okumadan geçemediğim için okuyorum, sıkılsam da okuyorum. Düşünmek için okuyorum, hayran olmak için okuyorum, eğlenmek için okuyorum. Okuyup yoruluyorum. Dinlenmek için de gene okuyorum.”
Zorbalık, çağımızın hayatta kalma güdüsüne dönüşmüş durumda. Herkese yetecek kadar pasta yok. Kendi dilimine şükretme devri kapandı gibi… Tabağında şükredecek bir dilim pasta istiyorsan, yanındakinin sofradan bir şekilde kalkması gerekiyor.
Modern insan önüne çıkan her şeyi yutan bir elektrik süpürgesi gibidir. Bu insanın nasıl biri olacağını izledikleri belirler. Televizyon zaten bu işlevi görür. Artık okumanıza da gerek yok. Kitaplar çöpe, televizyon kalsın! İşte bu yüzden insanlar, insandan çok plastiğe benziyor; tıka basa doydular ve böylece inşa edilmeleri tamamlandı. Tıka basa doysun diye önüne konulanları iade eden insanın cevher sahibi olduğu düşünülebilir.