Söz verdim kendime unutmak için Bambaşka bir hayat kurdum olmadı
O sessiz vedanın o garip göçün sebebini hayra yordum olmadı
Dedim olsun buda dünya halları
Tanrı ayrılıkla sınar kulları
Ellerinle diktiğin o gülleri
Kendi ellerimle kırdım olmadı
Sanki ensemde zehirli bir bıçak
Bir maziden böyle kaçılır ancak
Ne varsa hediyen tesbih, oyuncak
Çöpe attım yaktım kırdım olmadı
Niye ömrüm geri dönmez eskiye
Niye bu delilik bu boşluk niye
Meydan usandırır yiğidi de
Beladan belaya girdim olmadı
Akşam 11 de yatmayı denedim
Başıma ne işler sardım olmadı
Gördüm insan ölür susuz ekmeksiz
Ama gördüm insan yaşar yüreksiz
Dedim her şey yalan her şey gereksiz
Namluya bir kurşun sürdüm olmadı
Olmadı....