Deniz Metin
@Olumsuzbilgin
Şu anda okuduğu kitaplar
Aslına bakarsanız bu kötülüklerin tek bir nedeni var, o da mutluluğumuzun ya da mutsuzluğumuzun kaynağının tamamen sevgiyle bağlandığımız nesnenin niteliğine tabi oluşu. Çünkü sevmediğiniz şey için kavga etmezsiniz; onu kaybetseniz, üzülmezsiniz; ona başkası sahip olsa, hiç kıskanmazsınız, endişelenmezsiniz, nefret etmezsiniz; kısaca ruh halinizde hiç dalgalanma olmaz. Bu yüzden şu sözünü ettiğimiz tüm kötülükler, gelip geçici şeylere duyduğumuz sevgiyle ilişkililer. Oysa ezeli ve ebedi olan şeye duyulan sevgi, ruhu sevinçle besler; hem de her tür hüzünden arınmış sevinçle. İşte biz böyle bir sevince özlem duymalıyız, var gücümüzle böyle bir sevincin peşine düşmeliyiz.
Reklam
"Bu çok eski bir hikâye, Bento. Aşk bizi hep köleleştirmiştir. Kendini nasil özgürleştireceksin?"
"Ancak duyusal hazlar, servet ve şöhretle bütün bağlarımı koparnrsam özgür olabilirim. Eğer aklıma kulak vermezsem, tutkunun kölesi olmaya devam edeceğim."
"Fakat Bento." dedi Franco ayağa kalkıp gitmeye hazırlanırken. "Aklın tutkuyla baş edemeyeceğini biliyoruz."
"Evet. Bir duyguyu ancak daha güçlü bir duygu fethedebilir. Önümdeki görev çok açık: akhmı tutkuya dönüştürmeyi öğrenmeliyim."
Daha dün Romalı filozof Seneca'dan bir pasaj okudum, şöyle diyordu; “Kendini ölüm korkusundan arındırmış kalbe hiçbir korku girmeye cüret edemez. Başka bir deyişle, ölüm korkusunun üstesinden geldiğinde, bütün korkuların üstesinden gelmiş olursun.
Sadece bu anı düşün. Kontrol edemeyeceğin seyler için enerjini harcama. Geçmişi kontrol edemezsin. Korkuyorsun çünkü bu geçmiş olayın şu anda, şimdide olduğunu hayal ediyorsun. Bu görüntüyü zihnin yaratıyor. Bu görüntüye dair hisleri zihnin yaratıyor. Sadece zihnini kontrol etmeye odaklan.
Spinozacı önerme, “sudan haz alan balıklar” gibi hayattan haz almayı öğrenmektir; yüzdükleri için balıkları hiçbir ödülün beklememesi gibi, insanların da bu hayat dışında bir hayat için bazı şeylerden el çekerek özlerini gerçekleştirmeleri ve iyi yaşamaları mümkün değildir. Öyleyse, iyi hayatın kendisinden başka bir ödül, kötü hayattan başka da ceza yoktur.
Sayfa 37
Reklam