Eğer dersen: "Beni namazdan ve ibadetten alıkoyan ve fütûr veren öyle lüzumsuz şeyler değil, belki derd-i ma'işetin zaruri işleridir."
Öyle ise bende sana derim ki: Eğer yüz kuruş bir gündelik ile çalışsan sonra biri gelse, dese ki :"Gel on dakika kadar şurayı kaz, yüz lira kıymetinde bir pırlanta ve bir zümrüt bulacaksın." Sen ona:"Yok, gelmem. Çünkü on kuruş gündeliğimden kesilecek, nafakam azalacak." desen, ne kadar divanece bir bahane olduğunu elbette bilirsin.