Hayatın Tamaşası içinde ben burdayım diye bağırmiyorsa neyleyim çocukluğu. Küsmeden, kırmadan sevdirmiyorsa seni bana. Bir sonraki günün lezzetini yaşamaya koşar adım giderken bugünü unutturmuyorsa neyleyim. Kavramsallıktan uzak bir dilin güzelligini hükmedemiyorsa ben neyleyeyim. aklımı ötede, uçta bekleyen sana getirmez ise neyleyim Bilirim ki bu hayat tamaşası içinde çıkılmaz bir kargaşanın içinde Alabora olmanın serüvenini yaşamasını neyleyim... neyleyeyim bu kara gece ve gündüzleri, su gibi geçen zamanın ömrümden saniyeleri, dakikaları alıp gitmesini neyleyeyim.. bu yorgun bitkin halimi neyleyeyim!!! Sana olan bu deli sevgimi sevdirmiyorsa neyleyeyim. İçimdeki pişmanlık ve kırgınlıkları yüreğimden almıyorsa neyleyeyimm
Bazen, insanı kırdıklarında sadece kırılan kendisi olduğunu düşünür insan
Evet kırılan sen ama
ÖLEN ben olduğunu biliyormusun?
Garip işte hayat gariplikler ile dolu olann