Yürüdüm, düşünülecek bir ayrıntı kalmayana dek yürümeye devam ettim Sümbüllerin istikrarlı kokmasını, Kaldırımların gökkuşağını kovalamasını izlemiştim ama en çok en çok yoncaları sevmiştim ben, Şans getirdiği için değil vazgeçilmez bir ahenkle beni etkilediği için Kimse bilmez ağma olanın gönlünden uzak ufukları bile görebildiğini fakat tanrının bile anlamayacağı bir oyundu. Kartlar insan, gökler plastik bense gözlerimden ellerine kadar çaresizliğin bağımsızlığını yayan çehresine kadar yalnızlık dolu olan bir avareyim. Omer_cskn