Ömer Faruk Gözüela
@Omerfgzla
İçsel sıkıntılar barındıran bir oyun tasarımcısı..
14 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Bay Bilbo Baggins… Yüzüklerin Efendisi kitabını henüz okumamış olsam da filmler sayesinde hikâyeye oldukça aşinayım. Buna rağmen, Hobbit serisini her zaman Yüzüklerin Efendisi’ne kıyasla daha yakın buldum; ana karakterin daha çok olay akışında yer alması ve hikâyeyi yönlendirmesi muhtemelen büyük etken.
Bu yolculuğa kitap üzerinden dâhil olmak ve ardından kitap ile film arasındaki anlatım farklarını çözümlemek benim için gerçekten özel bir deneyimdi. Tolkien’in kurduğu dünya, karakterlerin derinliği ve olay örgüsünün katmanlı yapısı, okurken insanı bambaşka bir evrene taşıyor.
Kesinlikle muazzam bir yazar ve muazzam bir hikâye… Okurken büyük bir keyif aldım.
Reklam
Biraz uzun süren bir okuma sürecinin ardından kitabı bitirebildim. Aslında bu kadar uzun sürmesinin sebebi "Okuduklarımı kendi hayatıma nasıl entegre edebilirim?"diye düşünmemden kaynaklandı.
Pek çok çalışma alanını kapsayacak şekilde "Çalışmalarımızı nasıl daha verimli yapabiliriz?" sorusunu cevaplayan özellikle gündelik hayatta veya çalışma hayatında yaptığımız bir çok eylemin gerçekten önemli olup olmadığını sorgulayan bir kitap.
Okumamı bitirdikten sonra hayatımda pek çok konuda radikal degişiklikler yapma kararı aldım. Aldığım kararları şimdiden uygulamaya başladım. Bu degişimin çalışma saatlerimi hatta boş zamanlarımı bile değerlendirirken beni daha verimli kılacağına eminim.
YETER İSMET AMCA YETER!1000Kitap
Feyyaz Yiğit'in akıl sağlığının pek yerinde olduğunu düşünmüyorum, umarım yakında bir psikoloğa görünür.
"Gibi" dizisinin temel taşlarını oluşturan karakterler ve diyaloglarla kısmen akıcı bir anlatıydı. Feyyaz Yiğit'in modern Türk halkını gerçekten çok iyi analiz ettiğini bir kez daha hissettim. Gerek gündelik diyaloglara olan hakimiyeti gerekse bazı karakter tiplemeleriyle eser sanki hayatımızdan bir köşe gibiydi. Tabii yaşanan absürt olaylar ve abartılı tiplemeler, bildiğimiz karakterlerle harmanlanmıştı. Genel olarak akıcı ve sıkıcı olmayan bir anlatım vardı.
İsmet karakterine olan nefretim ise hiçbir zaman tükenmeyecek. 281 sayfalık kitabın tam 75 sayfasında sadece İsmet’in kahvehanede anlattığı bir hikayeyi dinliyoruz. İlk başta eğlenceli ve garip gelen bu karakter, sadece bu hikayeyle de kalmıyor; olay örgüsünde sürekli olmadık yerlerde tekrar tekrar karşımıza çıkıyor. Bu durum bir yerden sonra gerçekten çok sinir bozucu olmaya başladı. Evet, absürtlük ön planda ama bir noktadan sonra İsmet benim için katlanılmaz bir karaktere dönüştü.
!! SPOİLER İÇERİR !!Duygu ve Düşünce
Kişisel menkıbeyi keşfetmek ve bunun uğruna bir yolculuğa çıkmak etrafında kurgulanmış bir yapıt. İnsanların büyük bir kısmının hayallerini ve hedeflerini zamanla bir kenara bırakıp hayatın meşgalesine kapıldığına dikkat çekiliyor. Aynı zamanda, kişisel menkıbesinin peşinden gitmek isteyen herkesin mutlaka buna ulaşamayacağı da vurgulanıyor. Bu yönüyle eser, oldukça gerçekçi bir bakış açısı sunuyor.
Santiago’nun yolculuğu boyunca yaşadığı talihsizlikler ve yaptığı hatalar bunun en somut örnekleri. Buna rağmen yolculuğuna devam etmesi ve en kötü ihtimalle “kişisel menkıbemi ararken ölmek” düşüncesiyle huzur bulması, onun kararlılığını güçlendiriyor. Kısacası kitap, hedeflerimize doğru ilerlerken karşılaşabileceğimiz zorlukları ve güzellikleri birçok yönüyle ele alıyor.
!! Spoiler !!
Beni şaşırtan ve en az beğendiğim nokta ise, bu kadar derin ve felsefi bir anlatının sonunda somut, maddi değeri olan bir hazineyle karşılaşılması oldu. Daha düşündürücü ve manevi bir anlam taşıyan bir son bekliyordum. Yolculuk boyunca defalarca yok sayılan maddi kaygıların, altınlar ve zümrütlerle somutlaşması bana gerçek son hissini vermedi.
Ray Bradbury’nin okuduğum ilk kitabıydı. Genel olarak yazın sanatındaki kendi macerasını anlatıyor olsa da, kitaplarından verdiği alıntılarda yer alan betimleme gücü kesinlikle dikkat çekiciydi. Bu yönüyle, diğer kitaplarını incelemek için bende güçlü bir merak ve heyecan uyandırdı.
Kitabın incelemesine gelecek olursam; şiir, hikâye, senaryo ve tiyatro metni gibi pek çok alanda üretim yapmış bir yazarın, yazma sanatı üzerine deneyimlerini okumak oldukça keyifli ve öğreticiydi. Bradbury, yazarlığın da diğer pek çok alanda olduğu gibi ancak tekrar tekrar deneme yaparak ve düzenli biçimde yazarak öğrenilebileceğini vurguluyor. Ayrıca her hafta yeni hikâyeler üretmenin ve bu metinleri birden fazla yayınevine göndererek pes etmeden yoluna devam etmenin önemine dikkat çekiyor.
Ayrıca kitapta ele alınan bir diğer önemli başlık ilham perileriydi. İlham perilerini beslemek, onlardan gelen fikirleri ertelemeden ve unutmadan kâğıda dökmek gerektiğini öğrenmek, kitabın bana kattığı değerli kazanımlardan biri oldu
