Ömer tekeş
@Omero1999
Oysaki büyümek için daha çok küçüktük
İyilik ilk öğretilendi.Ancak gerçek değildi . Yaratılması olanaksız eserler gibi iyilik de bilinen boyutlar dahilinde var olmayacak kadar hayaliydi . Ancak bir yerlerde iyiliğin olduğuna inanan ve defalarca hayal kırıklığına uğramaktan mahvolmuş olan insanların yersiz çabaları , kendilerini tanımalarımı engelliyordu . Savaşlar , ihanetler ve yalanlar insana aitti . Ve pişmanlık ya da komşunun hayatını eleştirmek , iyi olmaya yetmiyordu . Hiçbir şey , iyi olmak için yeterli değildi. Çünkü dünya ve insan eti insanlıktan yoksundu . İnsanlık çizginin diğer tarafındaydı. Ancak iyilik ve kötülüğe ayıran sınıra o kadar yakındı ki , iyiliğin ne olduğunu biliyor , ancak hayata geçiremiyordu. Vicdan kelimesi ve duygusu sınıra yakın olmaktan kaynaklanan bir sahtelikti . İnsan iyiliğe yakın olan bir kötüydü ….
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çünkü uyudu. İnsanın, hiçbir zaman hayatının sahibi olamadan öleceği için çektiği acıyı unutmasının tek yolu buydu…
-Hayata dönmeyi istiyorsun değil mi?
-cevap hep aynıydı, bilmiyorum..?
Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günlerdi; hem bilgelik çağıydı hem de ahmaklık; hem inancın devriydi hem şüpheciliğin; hem aydınlık hem karanlık bir mevsimdi; umudun baharı, umutsuzluğun karşıydı: hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam aksi istikametle…