Ömer tekeş
@Omero1999
Oysaki büyümek için daha çok küçüktük
Bruno isimli bir çocuk Berlin'de yaşıyor ve mutlu bir hayatı var. Bir gün Fury(hitler) evlerine gelir ve asker babasının Polonya ya gitmesini ister ve giderler. Bruno yeni evinde çok mutsuzdur , camdan baktığında bir sürü çizgi pijamalı kişileri görür ve bunların ne olduğu hakkında fikri yoktur. Bir gün evden uzaklaşıp tel örgülerin ordan baya yürür ve yolda Shumel adında bir çocukla tanışır ve çocuk Polonyalı dır. Konuşurlar ve tekrar buluşmak ister Bruno Shumel ile . Shumel ona " ama sen tel örgünün yanlış tarafındasın der . Ki bu cümle kitabı okuyanlar için baya etkileyici bir cümle.
Bruno ve Shumel artık her gün buluşurlar , biri telin bir tarafında diğeri ise diğer tarafta ki Brunonun ablasının değişiyle telin arasındakiler Yahudi bu taraftakiler ise Yahudi karşıtı. Son buluşma günü Bruno telin öbür tarafına geçer ve orda olanlara olduğu gibi katliama uğrar.
Kitap Polanyadaki Yahudilerin uğradığı katliamı acıklı bir hikaye ile almış ve kitabı okurken keşke dünyada sadece çocuklar hüküm sürse diye geçiyor akıldan onların yapacağı en büyük kötülük elbiselerini fazla kirletmeleri ne de olsa.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Meryem; 17 yaşında sözde şeyh diye biri tarafından tecavüze uğrayan bir kız, Van'ın bir köyünde bir izbede bir mucize bekleyen bilgisiz bir kız.
Cemal ise sözde şeyhin oğlu ve askerden komando olarak döner ve babası ona Meryem'in öldürülmesi gerektiğini söyler ve İstanbul'da bu işi yapmasını ister. İstanbul'da öldüremez Meryem'i . Asker arkadaşı Selahattin onun biraz gözünü açar ve onları Ege'de bir yere gönderir.
Profesör yani İrfan ise zengin adı sanı parası olan ama huzuru samimiyeti bulmadığı için aniden her şeyi bırakıp Ege'ye gider tekneyle.
Meryem cahil Cemal ise babasının kendi tabulaştırdığı fikirleri benimseyen bir aciz. Kitabı okurken ilk yüz yüz elli belki iki yüz sayfa bu ne yaa şimdi diyecek ki bende dedim ve kitabı yarım bıraktım sonra yorumlara baktım geneli de yarım bırakmış kitabı ama okuyanlar ise mutlaka okunması gerektiğini belirtiyorlardı. Bende devam ettim iyi ki de ettim . Kitapta Meryem hep diyor sen hiç mucize gördün mü diye olay öyle bir sürükleniyor ki Türkiye'nin konularını psikolojik, dini , sol sağ vs... Livaneli eserlerinde yaptığı gibi bu kitapta da insanı bilgilendiriyor ve son bölümde Meryem'in Cemal' e başkaldırdığını görünce mucizesi gerçek oluyor .
Gerçekten okunması gereken kitaplardan...
Kitap 27 bölümden oluşan bir eser. Kitabın 26 bölümü boyunca kurgusu bakımdan olsun , kitaplar ve aşk üzerine yaptığı tahliller olsun, verdiği öğütler olsun, anlattığı bilgi verici kıssalar olsun akıcı bir şekilde ele alınıyor . Son bölümde ise okuduğunuz 26 bölüm boyunca ki kurguyu yerle bir ediyor Livaneli. Gerçek - kurgu birbirine giriyor artık .
Bir cinayet üzerine gelen gazeteci kız ile başta Ahmet olan ama sonrasında Mehmet olduğunu anlayacağımız kişinin tanışması ve Ahmet'in kıza anlattığı Mehmet in ( ikizinin) hikayesi ,aslında kendi hikayesi .Kitabın sonunu okurken çoğunun vay be diyeceği bir türden .Son olarak olaydaki aşk için kitapta da geçen " Bu aşka ilahi diyemem korkarım, insani diyemem utanırım ." Fuzulinin bu beyitinin
hakkını veren bir söz . İyi okumalar...
Bir gelen var. Bütün kitaplarda beklemekte olana ayarlanmış kulaklar '
Diye çok sevdiğim bir söz var ve o söz benim için bu kitapta saklıydı. Hayatımda okuduğum en iyi kitaplardan biriydi. Okunması lazım gelen bir kitap
Kendi çölünde kaybolan bir Mecnun değil kendisi çöl olan bir Mecnun oldum. Şimdi Leyla bir rüzgar esintisi.Bense çölde bir kum tanesiyim. Belki şu koca çölde bir meltem eser diye bekliyorum. Eser de Leyla bana dokunur diye bekliyorum...
Kitabın son sözleri bu cümlelerdi ama aslında kitabın baştan sona özetiydi umut ,beklemek ,sevgi .
Yavuz Zeynebi bekledi ismail gemiyi mecnun leylayı kamil as olmayı hep beklediler umutla sevgiyle...
Diziyi izleyenler mutlaka okuyun öyle okurken bir bakmışsınız yüzünüzde kahkaha ve tebessüm olmuş. Sonlara doğruysa biraz hüzünlü. Hüzünlü derken bu hüzün mutlu umutlu güzel bir hüzün. Burak Aksak kitap için ve dizi için teşekkürler...
