Gözyaşları içinde sönmüş dehalar, değeri bilinmemiş Kalpler, unutulmuş aziz Clarisse Harlowe’lar, tanınmamış çocuklar, suçsuz sürgünler ve sizler, hayata çöllerinden girmiş olanlar, sizler, gittikleri her yerde soğuk yüzlerle, katı kalplerle, tıkalı kulaklarla karşılaşanlar, hiç yakınmayın! Çünkü bir kalbin size açıldığı, bir bakışın cevap verdiği andaki sonsuz sevinci yalnız siz duyabilirsiniz. Bütün kötü günleri mutlu geçirilmiş bir tek gün silebilir. Yaşanmış ve unutulmamış olan acılar, gözlemler, hüzünler, umutsuzluklar bizim ruhumuzu bizimle sırdaş olan ruha bağlayan birer bağdan başka nedir ki aslında?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mutsuz kimselere duyduğum sempatinin sonucu olarak verdim evlenme kararını.
Zamanın verdiği acıları dindirmek, savaş alanlarında boy gösterip de yaralanarak dönmüş olanları avutmak biz kadınlara düşen bir görev değil mi?
Acı ve zevk konusunda imtiyazlı olan, duyarlıkları büyük iç sarsıntılarıyla bütünüyle titreşen, tabiatlarıyla eşyanın özü arasında sürekli bir uyum bulunan o ender yaratıklardan değil miyiz ikimizde?
Sonradan görme insanlar maymunlar gibidirler, bir maymun becerikliliği vardır onlarda: Bakarsınız yukarılara tırmanıyorlar, tırmanma sırasındaki çevikliklerine hayran olursunuz, ama zirveye ulaştıkları zaman artık yalnız ayıp yerleri görünmeye başlar. Mösyö de Chessel’in kişiliğinde gizli kalan taraf, hırsın kabarttığı birtakım aşağılıklardan ibaretti.