Belki yarın sabah soğukta uyanmanın bir anlamı olur, sana çay pişirmek gibi.Ayaklarımın ucuna basarak yürürüm yataktan kalkınca. Tahtalar gıcırdar.Hayır, zamanla öğrenirim hangi tahtaların ses vermediğini. Sonra, ne yaparım?uyanmadı, çayın hazırlandığından haberi yok diye sevinirim.Bütün hayatımı, en ince ayrıntılarına kadar düşünerek hesapladığım iyiliklerin hayaliyle geçirdim albayım. Artık ne olacaksa olsun istiyorum.
Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz. insana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz. İşin içine bir kere acıma girerse, ondan bir daha kurtulamamaktan korkuyoruz.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.