Timur Altundal
@Oookur
Antik Çağ Tarihi. Askeri Tarih. Şehir Tarihi ve Sosyolojisi. Şiir Meraklısı. Latin Amerika Okumaları. Mimarlık Tarihi. Doğal Taş Toplayıcısı.
Kamu Personeli
Çankırı/Ankara
Kapadokya/Nevşehir, 16 Ağustos 1993
151 okur puanıOcak 2019 tarihinde katıldı
Fyodor Dostoyevski’nin “Kumarbaz”ı, tutkuların kalp ritmini belirlediği, özgürlük arzusunun bağımlılıkla iç içe geçtiği ve insan ruhunun çalkantılı derinliklerine ışık tutan sarsıcı bir romandır. Yalnızca kumar değil, aynı zamanda aşk, güç, para ve varoluş sancıları da romanın merkezinde döner durur – tıpkı rulet masasında çılgınca dönen top gibi.
Başkahraman Alexei Ivanovich, Rus bir öğretmen olarak görev yaptığı General Zagoryansky’nin ailesiyle birlikte, Almanya’daki hayali bir kumar şehri olan Roulettenburg’da yaşamaktadır. Ancak onun asıl vazifesi değil, kalbinin yükü ağırdır: Generalin güzel, gizemli ve ulaşılmaz metresi Polina Alexandrovna’ya duyduğu tutkulu, neredeyse hastalıklı bir aşkla yanıp tutuşur. Polina, Alexei’nin zaaflarını bilerek onu rulet masasına iter. Bu itiş, bir kadının zarif bir dokunuşu değil, ruhun uçuruma gönderilişidir.
Başta yalnızca Polina için oynayan Alexei, kısa sürede kumarın sarhoş edici heyecanına kapılır. Masada hissettiği güç, kaderi yönlendirme duygusu, ona Tanrısal bir haz verir. Her kaybediş, bir sonraki kazancın vaadiyle sarılır; her kazanç, daha büyük bir uçurumun davetiyesi olur. Kumar, onun gözünde artık sadece bir oyun değil, bir kimlik, bir isyan, bir varoluş biçimidir.
Öte yandan General, yaşlı ve zengin akrabası Antonida Vasilyevna’nın ölümünü beklemekte, onun mirasıyla hem borçlarından kurtulmayı hem de sosyal prestijini yeniden inşa etmeyi ummaktadır. Fakat kaderin acı ironisi devreye girer. Büyükanne aniden şehre gelir, hem de gayet sağlıklı bir şekilde… Üstelik o da ruletin büyüsüne kapılır ve servetini birer birer kumar masalarında yitirir. General’in tüm umutları, büyükanneyle birlikte masada tükenir.
Alexei, bir dönem kumarın efendisi gibi görünür; büyük paralar kazanır. Lakin başarı onun için kurtuluş değil,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben senin tenini yakan ateşim.
Ben senin susuzluğunu gideren suyum
Bir kale, bir kuleyim ben
Akarsuyu koruyan kılıcım
#RodrigoAmarante
Üçüncü Şahsın ŞiiriŞiir
sessizce bir cıgara yakardın
parmaklarımın ucunu yakardın
kirpiklerini eğerdin bakardın
üşürdüm içim ürperirdi
felâketim olurdu ağlardım
Attila İlhan
Attila İlhanBir arkadaş evine uğrarız yolüstü
bir fincan kahve içeriz, ısıtır bizi
başını sessizce omzuma koyarsın
gülüreyhan olur soluğun
Ahmet Telli
Ahmet Telli