Kitap, altı filozofun (Sokrates, Epikuros, Seneca, Montaigne, Schopenhauer ve Nietzsche) felsefeleriyle oluşuyor. Hayatın içinden konuların işlendiği muazzam bir eser. Okurken kendinizden bir parça bulabileceğiniz 'evet yaa aynen' diyebileceğiniz, zaman zamansa filozofun düşünceleriyle ters düşüp 'abi ne diyorsun sen?' diye çıkıştığınız da oluyor. Bazı cümlelere takılıp birkaç dakika düşündüğünüz de oluyor. Kitap üzerine tek olumsuz düşüncem bazı yerler gereksiz bir şekilde uzatılmış bu yüzden bazı düşünceleri, olayları kavramak güçleşiyor. Bazen anlamayıp bir sayfayı birkaç kez okuduğum oldu. Ama her şeye rağmen deneme-inceleme, felsefe okumayı seven okurlar için keyif alınabilecek bir kitap.
Bize en çok mutluluk veren şeyler büyük acılardan ayrı düşünülemiyor, en büyük keyiflerimizin kaynağında, garip bir biçimde bize en çok acı veren şeyler bulunuyordu.
Türün iradesi bireyin iradesinden çok daha güçlü olduğu için aşık kendisine itici gelebilecek bütün bu özellikleri görmezden gelir, her şeye gözlerini kapar, her şeyi yanlış değerlendirir ve tutkusunun yöneldiği nesneye iyice bağlanır. Kısacası bu insan büyük aldanış içindedir.
Kişisel mutluluğun peşinden koşman ve sağlıklı çocuklar dünyaya getirmek birbirine tamamen ters düşen iki amaçtır; fakat aşk kafamızı karıştırdığı için bir süre bu ikisinin aynı şey olduğunu düşünürüz.