İster var olsunlar ister var olmasınlar, biz Tanrıların kölesiyiz. 
Huzursuzluğun Kitabı
Huzursuzluğun Kitabı
Elif
Arthur Schopenhauer ? 
Friedrich Nietzsche ? Hangisinin görüşüydü?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·432 syf.·
2021 35. kitabı
Kurgu ve gerçeklik ancak bu kadar uyum sağlayabilirdi. Bir yandan kişilerle ilgili bilgi sahibi olurken diğer taraftan farklı duygular içinde oluyorsunuz..Nietzsche'nin ümitsizliğinde, kelimelerinde kendinizi görüyorsunuz. Hakkında bir çok inceleme yazılan bir kitabı tabiki anlatacak değilim. Güzel kitap kaç kere okudum bilmiyorum ama her okumam da farklı şeyler öğretti diyebilirim.
Elif
Favori başucu kitabım, müthiş bir yapıt.
Mimarinin evrilimi
15.yya kadar insanların duygu ve düşüncelerini ifade etmede yalnızca mimari etkiliydi. Hint, Mısır,Roma’da daha çok (hatta yalnızca) teokrasi ve din adamları sembolleri hakimdi. Fenike, Yunan, Gotik mimarisinde ise özgürlük,halk ve insan konuları işleniyordu. Mimaride insanların tüm düşünceleri anıtlara dönüştürülüyordu. Dönüşmeyen tek bir düşünce bile yoktu.
15.yydan sonra bu mimarinin yerini matbaa almaya başladı. Bir çığ, bir yıkım mimariyi yok edebilirdi. Ancak kitaplar sayesinde aktarımlar süreklilikten ölümsüzlüğe dönüştü. Daha kolay aktarılması, taşınması ve saklanması sebebiyle kitaplar artık mimarinin yerini almaya başladı.
Böylece diğer sanat dallarında da dönüşümler olmuştur. İşlemecelik;heykelciliğe, minyatür;resme, ayin ilahileri; müziğe dönüşür.
Mimari adeta İskender’in ölümüyle her biri kendi krallığını ilan eden vilayetlerden oluşan bir imparatorluğa benzer.
Elif
Yani mimari değiştiğinde ölümsüzleştirken bir yandan eşsizliğini de yitirmeye başlar.
Öğütler Kitabı
“İnsanlara hiçbir şey verme en iyisi mi al onlardan. İlla bir şey vereceksen de sadaka ver ama onun için de dilenmelerini bekle.” Dedi kahin Zerdüşte.
Zerdüşt insanlığa gönderilen bir çağırıydı, bir üstinsan, bir gelecek, bir peygamber. Tüm insanlığa sesleniyordu, iyiyi ve kötüyü anlatmak istiyordu, ancak insanlar onu anlayabilecek bilişe sahip değillerdi, zerdüşt topladı onları seslendi anlattı çocuğa anlatır gibi ama insanlar anlamıyordu gerçek mutluluğu. “Eğer uçmayı öğrenemiyorsanız, daha hızlı düşmeyi öğrenin diyor.” Bir yerden çıkamıyorsanız daha çok batın! Zerdüşt kendisini mağarasına kapatmak istedi, orda hayvanlarıyla yaşamak istedi, eşek bile daha iyi anlıyordu onu çünkü, yılanı ve kartalı. Zerdüşt anlatıyordu anlatıyordu ama acaba gerçekten anlaşılmak mı istiyordu? Yardımcı olmak mı? Yoksa “üstinsan” olarak kendini ilan etmek mi? Böyle söyledi zerdüşt.
Elif
Niçeyi yalomun kaleminden okurken hayran kaldım zihnine beynine hala beynini seviyorum ancak bu kitap nasıl desem… Niçe çok iyi bir filozof, ona göre ne yaratan var ne yaratılan sadece evren var ve doğurdukları. Bu kitap halka sesleniş tarzı yazılmış, insanları çağırıyor sürekli ama bir yandan da onu anlamadıklarından yakınıp duruyor asla kimse onu anlamıyor çünkü aslında kimseye bir şey anlatmıyor. Çok tuhaf bir kitaptı birinin size 24 saat nasihat verdiğini ve sürekli olmuyor anlamıyorsun dediğini düşünün. Yordu mu yordu, ama Niçeyi yine de seviyorum sadece kitap yazmasın öylece konuşsun dinleyim diyorum o kadar puanım 8/10 çünkü içinde gerçekten çok iyi hayat dersleri vardı bunları es geçemem