Bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil… Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.
Ben şuna inanıyorum ki, üç buçuk günlük ömrümüzü kendimize zehir etmemek için ne mazideki hayatımıza ve kaçırdığımız fırsatlara ne de İstikbalin olmayacak Hülyalarına kulak asmayarak bu günümüzee hapsolup yaşamalıyız!