müsəlmanlar, mədəd, ol yar pünhan ayrılır,
Ağlamayım nеyləyim, çün gövdədən can ayrılır.
Еy sənəm, hicran əlində nalеyi-zar еylərəm,
Gözlərimdən sanasan dəryayi-ümman ayrılır.
Ol səbəbdəndir ki, mən bimarü rəncur olmuşam,
Хəstə könlüm mərhəmi, şol dərdə dərman ayrılır
Gəlmə
Ayrılıq mehriban, ayrılıq doğma,
Gəlmə.
Ayrılığın evini yıxma.
Arzular dirçələr, yuxum çin olar,
Otaqda gərəksiz gülüşlər dolar.
Məndən küsüb gedər incik şeirlər,
Sevinclər içində təklənər kədər.
Əzablar içində yaşayım yenə,
Xeyli dərd lazımdır ölmək üçün mənə
Gəlmə.
Belə qalım, azadam, azad
Mənə bu dünyada, o dünyada YAD.
Vaqif Səmədoğlu