Kadir
@OscarW
Sosyal Çalışmacı
Gazi Üniversitesi/Yüksek Lisans/ Sosyal Hizmet
203 okur puanıŞubat 2021 tarihinde katıldı
Abdi gitti, Hamza geldi.(Spoiler içerir.)Edebiyat
(Argo içerir.)Yaşar Kemal’in 4 ciltten oluşan İnce Memed kitabının 2. kitabını okudum ve içimden geldiğince incelemesini yapacağım. Öncelikle ilk kitabında olduğu gibi duygu karmaşası yaşadığımı ve bu bozuk düzeni yenmenin kolay olmayacağını söyleyebilirim. Başlıktan anlayacağınız üzere bir kötü gidiyor, bir kötü geliyor; çünkü hayat bu.
Kitapta beni Koca Osman’ın İnce Memed’e olan sarsılmaz inancının çok etkilediğini söyleyebilirim. Hatta Kitabın başından sonuna Şahin’im diyor başka bir şey demiyor onun için amma velakin gel gör ki bizim Memed çok acı çekmiş Anası ölmüş Hatçe ölmüş köyü desen Abdi’den daha kötüsü olan kardeşi Hamza gelmiş, vay anam vay... Köylü beter halde.( Okurken inanın bu köylü milletinin saflığına kızsam mı yoksa çektiği acılara üzülsem mi bilemedim.) Tabi Koca Osman’ın da yaşadığı Vayvay köyü var bir de Aman Allahım bu nasıl bereketli bir köy ki bütün ağalar bu köyde gözü bunlardan biri de ‘Ali Safa iti’. Tam namussuz bu valla. Köylünün toprağını kendine hak sayar. Köylüyü kendi toprağından atmak için birçok işkenceye başvurur. Köylü, perperişan. Tek çare İnce Memed... Burada benim aklıma Mustafa Kemal’in sözleri geldi;”Bir kurtarıcı beklemeyin, kurtarıcı kendiniz olun”. Köy halkı bu it oğlu it ağalara dirense İnce Memed gibi temiz kalpli bir eşkiyaya ihtiyaç olmayacak gerçi köy halkı için bir umut işte. Bir de bilirsiniz bizim köy insanı ağır başlı olur pek ses çıkarmaz zalime ! Neyse kitabı okurken ağasız bir köy hayal ettim açıkçası zalimliğe haksızlığa uğramaktansa yönetilmeden yaşamak daha cazip geldi. Kitap ayrıca çok sürükleyici ve o Çukurova betimlemeleri efsane diyebilirim. Lafı fazla uzatmayayım, nur içinde yat Yaşar Usta...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayatta insan, başına ne geleceğini kestiremeyebilir? Bazen yakınlarımız bile severken yakar canımızı... Sabredersin bir gün biteceğini ve kurtulacağını düşünürsün.İşte bu düşüncedir insanın umut etmesini sağlayan, yaşamasını sağlayan...Okurken hem heyecanlanacak hem de 2 farklı kültüre sahip insanın mücadelesine tanık olacaksınız. Ne olursa olsun hayatta umut oldukça yaşamak için şansımızın olduğunu ve bu az olan şansımızın yaver gitmesini Ümit ederek yaşayan güçlü insanların olduğuna tanık olacaksınız. Okurken hayret edecek ve sonunda kazanma hissiyatının doruğuna ulaşacaksınız!
Yapabilir miydi insan ? Anlamsız ve gereksiz gelen davranışların önünü kesebilir miydi? Kendi tahlilini bile yapamayan insan,başkalarını eleştirmeden durabilir miydi? Yaşamak anlamsız geliyordu... TUTUNAMIYORDUK. Topluma, kalıplaşmış yargılara, sevgisizliğe, gülmek varken somurtmaya yabancıydık. Yapamazdık başkaları gibi. Kendimizi kimseye kabul ettirmeye çalışmazdık. Sorarsanız mutlu muyduk diye onun bile cevabını bilmiyorduk. Sadece etrafımızda gelişenleri düşünür ve anlamsızlığın vermiş olduğu acıyı içimizde yaşardık. Çünkü anlatsak da anlamayacaklardı! BİZ TUTUNAMAYANLARDIK(?)
Puan vermedi
İnsan ne ile yaşar hepimiz düşünmüşüzdür. Kimine göre sevgi, kimine göre huzur, kimine göre parayla belki de... Tolstoy belki de insan olmayı ve vicdan muhasebesini anlatmak ve biz insanlara bakın neyle uğraşıyorsunuz bu geçici dünyada her şeyden önemlisi insan olmak demek istemiştir.
