Hugonist-𝐆𝐨𝐭𝐡𝐢𝐜 𝐥𝐢𝐭𝐞𝐫𝐚𝐭𝐮𝐫𝐞-𝐝𝐚𝐫𝐤 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧𝐜𝐞
Sadece bedenleri,şekilleri,görüntüleri sevenlere ne yazık! Ölüm her şeyi yok edecek.Ruhları sevmeyi deneyin. Victor Hugo
O ilk anda dünyam yıkıldı, deliye döndüm Ah, üç gün üç gece ben ne gözyaşları döktüm. Sizler, umutları ellerinden alınanlar. Yüreğine acı düşen anneler, babalar Benim yaşadığımı siz de yaşadınız mı? Taşlara vurmak istediniz mi başınızı? Bir zaman isyan ettim, o korkunç saatlerde. Boşluğa saplandı gözlerim, o berbat şeye 'olamaz' sözcüğüyle doldurdum defterleri. Yüreklere acı salan bu kötülükleri
Hiç karşılıksız,cezasız bırakır mı tanrı. Keşke bütün bunlar bir karabasan olsaydı. Keşke beni bir başıma koymasaydı böyle. Yan odadan gülüşünü işitseydim yine. Ah keşke ölmeseydi, yaşasaydı bugün de. Kapı açılsa şimdi ve o içeri girse
Kaç kez 'sus' dedim ona, sözümü dinlemezdi.
Duyuyorum işte kapıyı açıyor eli.
Bakın işte geliyor, bırakın dinleyeyim Biliyorum o şu an bir yerlerinde evin.
Değil mi ki acz içine düşmüş bütün ruhlar; İyiyi, güzeli, soyluyu, safı unutmuşlar
Onuru, doğruyu, adaleti ve görkemi,
Utanç içinde altına saklanmışlar yerin,
Unutmuşlar öfkeli gözlerini tarihin
Unutmuşlar mezarlarda yatan ölüleri;
Değil mi ki uçurumun dibinde doğrular,
Değil mi ki baş tacı edilmiş tüm suçlular,
Değil mi ki gerçekler ihanetin içinde,
Değil mi ki sınır taşına memleketimin,
Adı yazılımış utancın ve şerefsizliğin
Değil mi ki onurlu insan keder içinde;