Aleyna Oğuz
@Ozaly
KY|YL
Erzurum
56 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okurken zaman zaman ağır ve hatta sıkıcı gelse de kitap bittiğinde Dostoyevski’nin insan ruhuna dair dehasını kavramaya başlarız. Ölüler Evinden Anılar, Stefan Zweig’ın “Dostoyevski, psikologların psikologudur; bilinçdışının yeraltı dünyasına doktorlardan, hukukçulardan, suç uzmanlarından ve psikologlardan daha derin bir şekilde sokulmuştur. Bütün insanlığın son sınırı Dostoyevski değilse hiç kimsedir.” sözlerini anlamlandıran eseridir. Onun derinliğini ve insan ruhuna bakışını apaçık yansıtır.
Reklam
İlla okunacaksa, yazarın işlediği konu hatırına okunabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ne kadar iyi işlediği ise tartışılır. Boşnak katliamının sarsıcı etkisini okuyucuya geçirebilmek için neredeyse kitabın yarısı tecavüzü anlatıyor. Dilini hiç sevmedim; edebilikten oldukça uzak, kamyon arkası cümlelerle dolu, rahatsız edici bir amatörlük var. Karakterlerin ağzından ortaya konan görüşlerinde altını doldurmadığı bir fikirle Aliya İzzetbegoviç’i bu kadar beceriksiz, işe yaramaz yansıtması da beni rahatsız etti açıkçası. Ama yine karakterlerin ağzından öne sürülen dar görüşlerden, beni en çok rahatsız eden sayfa 74’te, sanatçı kadınların diğerlerinden farklı yetiştiğini düşünüp onlara hayran olan teyzemizin diğer kadınların sıradanlığına dikkat çekip, onların içinde bir ilkellik olduğunu öne süren konuşmasıdır. Kendisinin de dahil olduğu sıradan kadınların ise hayatlarında istedikleri tek şey bir erkek ve o erkeğin kendilerini hamile bırakmasıymış. Sonrasında aksine de değinmeyen amatör yazarımızın bu tarz bir fikre neden ihtiyaç duyduğunu anlamamakla beraber savaşın vahşetini sadece tecavüzle anlatmaya çalışması etkileyici gelmedi bana.
Merakla okuduğum ama pek de umduğumu bulamadığım bir eser olduğunu söylersem ne olur? Hakkındaki incelemelere göz attığımda nadiren de olsa bir 'edebiyat zırvası' değerlendirmesiyle
Atın çantanıza otobüste, parkta, bankta, canınız sıkıldıkça, canınızı sıktıkça birileri, tüm mutlulukları pekiştirmek için, tüm olumsuzlukları defedebilme fırsatınızı hatırlatmak için kendinize, aynı satırları öylesine açıp tekrar okuduğunuzda her defasında tekrar anlamlandırabileceğiniz bir minikler serisi. Hem öğrenin hem gülümsetsin sizi.
Hayatın Değeri Uzun Yaşanmasında Değil İyi YaşanmasındadırYılmaz Şener · Destek Yayınları · 20201,002 okunma
Kitabı bitirdikten sonra şimdiye kadar okumamış olmanın üzüntüsüne kapıldığımı söylesem kesinlikle abartmış olmam herhalde.
Şimdiye kadar çocuklara karşı hassasiyetimden olacak ki sanırım bu da benim gelecek nesil için beslediğim bir tür umut belki de, kötülüğün sonradan 'öğrenildiğini' düşünüyordum. Ancak Sineklerin Tanrısı'ndan sonra, yaş farketmeksizin, insanın içinde kötülüğün hep var olduğu ve aile, toplum gibi aracılarla sadece açığa çıkarılıyor olduğu üzerinde düşünmeye başladım. İçinde bulunduğumuz toplumsal durumların , çevremizde barındırdığımız insanların bizim gelişimimiz ve kişiliğimizin oluşumundaki etkisini inkar edemeyeceğiz. Ancak Golding'in değindiği öyle noktalar var ki önceden maruz kaldığımız öğretilerin gelecekteki etkisinden Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisine, sosyolojik ve psikolojik aynı zamanda felsefik bir çok teorinin gerçekliğiyle karşı karşıya kalabiliyoruz. Bir yandan da her duruma rağmen ne kadar gelgitler yaşasak da içinde yanlışlar barındıran bir topluma karşı tek başımıza dahi içimizdeki doğrunun bir umut olduğunu hatırlattı.
Ayrıca Mina Urgan'ın da Sonsözü es geçilemeyecek kadar başarılı, okunmalı..
Reklam