Ozan
@Ozanile
6. Filo...Tarih
Samir Paşaya Türkiye Cumhurbaşkanı Celal Bayar, İran Şahı Muhammed Rıza Pehlevi ve Pakistan Cumhurbaşkanı İskender Mirza'nın Ürdün Kralına gönderdikleri ortak mesajı sözlü olarak ilettim.
Mesajda, Birleşmiş Milletler Anayasası'nın 51. maddesine dayanarak Ürdün'ün, bağımsızlık ve toprak bütünlüğünü korumak üzere, İngiltere ve Amerika'dan askeri kuvvet göndermelerini resmen talep etmesi telkin ediliyor, ayrıca, 6. Filoya mensup Amerikan deniz piyadelerinin Lübnan'a çıkartılması için Lübnan Cumhurbaşkanı Camille Chamoun'la temas halinde olduğu belirtiliyordu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Amerika'nın müttefiki DPTarih
Türkiye'de DP iktidarı ülkede başlattığı ekonomik kalkınma atılımlarının başarısı için Amerika'nın bol ve sürekli yardımına gereksinme duyuyordu. Yardımın karşılığını ise Türkiye ne para ne de mal ile değil, Ortadoğu'da Amerikan nüfuzunun pekişmesine yardımcı olarak ödeyebilirdi. DP liderlerinin düşüncesine göre Türkiye Ortadoğu'da askeri potansiyeli ve siyasal etkisi en yüksek devlet olduğunu gösterirse Amerikan yardımından sürgit yararlanabilirdi. Gerçi, daha iktidara geçer geçmez Kore Savaşı'na gönüllü olarak katılıp, binlerce Türk çocuğunu kurban vermekle DP iktidarı Türkiye'nin askeri gücünü Amerika'ya kanıtlamış olduğuna inanıyordu ama bu çılgınca hareketinin ödülünü NATO'ya kabul edilmek biçiminde almıştı. Şimdi Amerika'yı vazgeçilmez dost ve müttefik olduğuna inandırmak için Türkiye'yi Ortadoğu'da yeni görevler bekliyordu. 1958 de Irak ihtilali patlak verinceye kadar Menderes hükümetlerinin dış politikada ağırlığı Arap dünyasına kaydırması ve Bağdat Paktı'na sarılmasının nedenini -bence- bu düşüncede aramak gerekir.
Amerika Türk hükümetinden bu rolü oynamasını istemiştiTarih
Türk heyeti Bandung'a tarafsız ülkelerle dostluk ve işbirliği olanaklarını araştırmak için değil, Amerika'nın Konferansta sözcülüğünü yapmak üzere gidiyordu. Tarafsız ülkelere uluslararası komünizmin oyununa gelme-melerini öğütleyecek, "Hür Dünya" safında yer almalarını önerecekti. Amerika Türk hükümetinden bu rolü oynamasını istemişti. Zorlu bu nankör görevi Bandung'ta yerine getirmeye çalıştı ama kimseye söz dinletemediği gibi konferansa katılan ülkelerin tümünün Türkiye'ye "Amerikan uydusu" damgasını vurmalarına da neden oldu.
Bağımlı TürkiyeTarih
Menderes'le Zorlu'nun neden bir askeri pakt tezgâhlamakta acele ettiklerini de Türkiye'ye yaptığı ziyaretler sırasında anlamıştı: Demokrat Parti hükümeti giriştiği ekonomik kalkınma politikasında Amerikan yardımı musluklarının sonuna dek açılmasına bel bağlamıştı. Amerika'nın Türkiye'ye ilgisini sürdürmek için her çareye başvurmak gerekiyordu. Komünizmin ortadoğuya yayılmasına set çekecek bir askeri pakta Türkiye önayak olursa, Amerika kesenin ağzını cömertçe açabilirdi. Nuri Sait Paşa 1955 yılında Türkiye Kalkınma bütçesinin en azından 300 milyon dolarlık dış yardıma şiddetle ihtiyacı olduğunu öğrenmişti.
Nasır ekonomisiTarih
Nâsır ülkesine egemen olduğu sırada Mısır'ın milli servetinin yüzde ellisini nüfusun yüzde bir buçuğu elinde tutuyordu. Bu bozuk düzeni kim yıkarsa yıksın, bir dizi reform hareketlerine girişmeye zorlanacaktı. Nitekim Nâsır da bu yolu seçti: toprak mülkiyetini kısıtladı, sanayileşmeye hız verdi, yabancı şirketleri devletleştirdi. Ama bütün bunları yaparken sosyalizmin bilimsel yöntemlerine sırt çevirdi, emekçi yığınların özlemlerini dile getiren aydınları ezdi, halk yararını saptamada kendini tamamen özgür saydı. Bu yüzden de yaptıkları kalıcı olamadı. Nâsır'ın devrimciliği üzerinde düşünürken, bilimsel sosyalizmin kurucularından Frederic Engels'in bir sözü hep aklıma gelir. Engels 1883'te Bernstein'a yazdığı mektupta şöyle demiş: "Tarihte bir gecede olup biten ihtilaller ya zaten ortadan kalkmaya mahkûm bir rejimi yıkmış, ya da ihtilali yapanların güttükleri amacım tam tersi olan sonuçlara ulaşmıştır".