Yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var.
Asla olamadığım kişi beni üzüyor,ondan bana kalan anılardan neye olduğunu anlayamadığım bir özlem kabarıyor.Umutlara ve kesin inançlara çarpıp düştüm,benimle birlikte bütün batan güneşler de düştü...
...karmaşık duygularımdan oluşan bu hüzünlü yığının içinde...
Bezginliklerle,sahte özverilerle dokunmuş bir akşam hüznü,en ufak bir duygulanmada hemen kendini gösteren bir can sıkıntısı,tutulmuş bir hıçkırığa ya da ansızın ortaya çıkmış bir gerçeğe benzeyen bir acı.Dikkatsiz ruhum,vazgeçişlerimden ibaret bu manzarayı izliyor-yarıda kalmış hareketlerle örülü uzun yollar,doğru dürüst kurmadığım hayallerden oluşan yüce dağlar,ıssız yolları ayıran çalıları hatırlatan savrukluklar,dilsiz fıskiyeleri olan eski havuzlardan farksız varsayımlar,karmaşık duygularımla dolu bu hüzünlü yığında herşey birbirine karışıyor, her şey sıradan bir görüntü haline geliyor..