Yalnızız romanından yaklaşık 1 sene sonra okuduğum ikinci eseri. Bana kalırsa 60-70 yıl önce yazılmış bu kitap günümüzde de tüm canlılığıyla güncelliğini koruyor: Günümüzün kentli insanı da Doğu ile Batı arasında bir yerde, bocalıyor. Bugünün aşkları da tıpkı buradaki gibi tarafların birinin ya da belki ikisinin birden ne istediğini tam bilmemesinden ötürü mahvoluyor. İnsan, yaşamadan olgunlaşmıyor. Orhan'ın bir ruha sahip olduğuna kani olması için sevmesi gerekti. Vedia karakterinin sadece ama sadece Orhan'ı sevdiğine kani olması için Orhan'ın kendisinden uzaklaşması gerekti, başka türlüsü günümüzde de pek mümkün görünmüyor ya. Kaçan kovalanıyor, kıymet hep kovalayan kaçınca biliniyor... İyi insanların son derece gerçek ve belki de fazlaca vurucu olan bu hikayesini okumanız tavsiyesiyle..

Edebiyat