“Geri Verilen Kız” ismi aslında kitabın tam anlamıyla konusu. Zengin bir ailede büyüyen bir kız çocuğu, nedeni tam olarak açıklanmadan bir gün biyolojik ailesine geri verilir. (Kitabın sonunda tabi öğreniyoruz nedeni) Ancak bu yeni hayat, alıştığı her şeyin tam tersidir; yoksulluk, kalabalık ve sert bir düzenin içine düşer.
Kitap boyunca, aslında öz ailesi olan bu insanlara yabancı kalan bir kızın içsel çatışmalarını, ait olamama hissini ve giderek içine kapanışını okuruz. En büyük abisi ( hatta farklı şeyler hissettiği) vefat edince ailesinin yası daha da etkiler tüm hayatlarını, daha da yalnızlaşır.
Ama tüm bu sertliğin ve yalnızlığın içinde, kız kardeşiyle kurduğu bağ ayrı bir yerde durur. Sevgiyi farklı şekilde göstermeye alışık olan bu iki kızkardeş zamanla çok güçlü ve sarsıcı bir kardeşlik hikayesine dönüşür.
Kitabı Geri Verilen Kız’ın ilerleyen yaşlardan bir hatıra gibi anlatması nedeniyle ben iki kız kardeşin çok mutlu olduğuna inanıyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sarı Yüz son zamanların oldukça popüler eserlerinden biriydi. Beğenen de çok beğenmeyen de. Ben ortada kaldım diyebilirim.
Kısaca özetlemek gerekirse; feci bir şekilde ölen Asya kökenli popüler yazar arkadaşının kitap metinlerini/fikirlerini çalan June Hagward’ı anlatıyor.
June Hagward’ı okurken iç hesaplaşma, pişmanlık, utanç gibi duyguları okurken bir yandan June Hagward’ın kendini ve itibarını koruma çabasına tanık oluyoruz. İçindeki pişmanlık yine de tüm dünyaya karşı duyacağı utanç duygusunu yenebilecek mi?
Konu oldukça güzel olsa da bence zaman zaman sıkıcı ve abartı bir akış var.
Çocukluğumun kitabıdır Vanilya Kokulu Mektuplar, ara ara açar okurum. Yaklaşık 10 sene önce ilk okuduğum zamanı neler hissettiğimi o kadar iyi hatırlıyorum ki!
Hayatı güzel kılan nedir sahi? Hayal edebilmenin ne kadar önemli olduğunu biliyor muyuz?
Karakterimiz Kıymık hayal kurabilmenin verdiği güzelliği ve gücü önce kendisine sonra somurtkan anneannesine ve sonra da tüm mahalleye yayar. Tabi Kıymık’ın hiç bilmediği bir yabancı da ona yardım etmektedir.
Benim için yeri ayrı olan Kıymık’ın neşeli dünyasına, bence her yetişkinin de bir gün dahil olması gerekiyor.
180 sayfadan oluşan çok çarpıcı bir eser “Okuyucu”.
Michael’ın yaşadığı iç çatışmalar, aralarındaki yaş farkı, Henna’ya duyduğu aşk ve ondan ayrılddıktan sonra geri kalan hayatındaki etkisini okumak gerçekten çok etkileyiciydi. Michael’ı okurken insanın geçmişte kalan bir anıya artık aynı şeyleri hissetmese bile nasıl özlem duyduğunu ve bugünüyle dünü arasında nasıl sıkıştığını; bunun hayatını nasıl etkilediğini gördüm.
Hanna karakteri ise bence kitabın en güçlü taraflarından biriydi. İçindeki fırtınaları dışarıya yansıtmamaya çalışan zor bir karakterdi. Kitabın sonuna kadar Hanna’nın hapisten çıkıp mutlu olacağını düşünmüştüm; ama içindeki yaşama dair umutsuzluğu ne Michael sezmişti ne de ben.
İki karakteri de sevdim mi bilmiyorum, ama aralarındaki belirsiz ilişki çok sahiciydi. Herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
Hüseyin Rahmi Gürpınar’dan okuduğum ilk kitaptı. Aslında hepimiz biraz filminden aşinayız; karakterler falan farklı olsa da o hava çok benzer geldi bana.
Kitap beklediğimden çok daha eğlenceliydi; uzun zamandır okurken bu kadar keyif aldığım bir kitap olmamıştı. Ayrıca, toplumun körü körüne inanmasının doğurduğu kötü sonuçları bu kadar eğlenceli bir şekilde sunulması da okumayı oldukça keyifli haline getirmişti.
Ek olarak, edebiyatımızda ne kadar farklı tarzda yazar olduğunu keşfetmek de çok zevkli
.
