Her erkek, her kadın birbirine benzer: sağlıklı bir düşüncenin etkilerine direnebilecek tek bir aşk yoktur.
Ah, Bizi bu hislerin sonuçları arasına gömüp başka hiçbir şey göremeyecek hale getiren, sadece bu delice tapınılan nesneyle var olmamıza neden olan bu sarhoşluk ne büyük aptallıktır! Bu mudur yaşamak? Yaşamın bütün güzelliklerinden, kendi isteğimizle vazgeçmek değil midir bu?
Ona baktığımda insanı dizleri üzerine çöktüren, kendi ayakları üzerinde durmasına asla izin vermeyen zayıf bir yaratıktan başka ne görebilirim? Bu yaratık, kendisinden çıkan ne olursa, ona hükmediyor, onun nasıl suç işleyeceğini biliyor ve böylece sonsuz ıstırabı ona layık görüyor!
Nasıl da zayıf bir yaratık şu Tanrı!
Kendi suretinde bir adam yaratması mümkün değilken, nasıl gördüğümüz her şeyi o yaratmış olabilir?