Eski Yunan’dan beri insanlara 5 duyuya sahip oldukları öğretilir. Ancak gerçekte 10 duyu vardır.
1. Görme
2. İşitme
3. Tat
4. Koku
5. Dokunma
6. Sıcak
7. Soğuk
8. Ağrı
9. Kinestetik duyu
10. Vestibüler duyu
Kendilik değeri gereksinimi, kendi hakkında olumlu düşünme gereksinimidir. Bu gereksinimin sosyal bir bağlamı vardır; başkalarıyla kıyaslandığında kendini de iyi konumda görme gereksinimi ve böylece sosyal onay gereksinimi ile bağlantılıdır. Fakat aynı zamanda, başkalarının ne düşündüğünü dikkate almaksızın kendine saygı duyma gereksinimini de belirtir. Kendilik değeri çeşitli yollarla doyurulabilen bir güdüdür. Bu yollar; sosyal onay alma, kendilik saygısını bulma, saygınlık ya da kudret kazanma, bir çabada başarıya ulaşma olabilir. Bu nokta sosyal güdülerin iç içe olmaları nedeniyle birbirlerinden ne kadar ayırt edilebildiklerini gösterir. Kendilik değeri gereksinimi başarı yoluyla doyum bulabilir, başarı ise kendilik değeri geliştirme yolu olarak kullanılabilir.
Çocukların sıcak nesnelerden kaçınmayı öğrenebilmeleri için, birkaç kez kızgın nesnelere dokunmaları, sonra da tepkisel olarak ellerini çekmeleri (kaçmaları) gerekir. Bu sırada çocuklar sobaya, sigaraya ya da aleve karşı (dokundukları nesne hangisiyse) koşullu bir korku geliştirmişlerdir. Bu korku da kaçınmaya neden olur. Yetişkin insanlar da korku duydukları durumlardan kaçınırlar; çünkü korku ve kaçma koşullanmaları yoluyla, kaçınmaya koşullanmışlardır.