Acı çekmeye yaklaşımlar arasında iki önemli ayrım var:
1- Acı, var olan düzenin, yaşamın sürdürülmesine engeldir ve ortadan kaldırılması gerekir.
2- Acının varlığı var olan yapının aksadığını gösterir ve üzerine gidildiği takdirde, yeni bir düzenin, yaşamın yaratılmasına giden yolun başlangıcıdır.
Bu yüzden acı olgusu ve böylece dünyada kötünün varlığı iki boyutta belirir: İçkinlik ve aşkınlık. Acının ve kötünün varlığı, süregidene düşürülen bir şüphe, bir tehdittir ve bu varlığın, çevresinin kuşatılarak yaşamdan soyutlanması, bulaşmasının, yayılmasının önlenmesi ve etrafına çekilen set içinde bertaraf edilmesi gereklidir. Aşkın boyutta ise bu varlık, yeni bir sürecin başlaması, yeni bir düzenin yaratılması için büyütülür, büyüdükçe bilincin içine işlemesi, anlaşılması ve yeni eylem yollarının bulunması kolaylaşır.
Sayfa 8 - Metis Yayınları