“..Bir hayati bastan asagi dolduracak kadar zengin olan hatiralar, böyle kisa bir zamana sıkıştırıldıkları için hakikattekinden daha canlı, daha tesirliydiler..”
“..Benim bu insanlara ne lüzumum vardi? Bes on kurus ekmek parasi için bana tahammül edilebilir miydi? Însanlar birbirinin maddi yardimlarina ve paralarina degil, sevgilerine ve alakalarina muhtaçtilar. Bu olmadiktan sonra, aile sahibi olmanin hakiki ismi, “birtakim yabancilar beslemek”ti.”..