PILPILCa
@P_aras
“..Kaybedilen en kiymetli esyanin, servetin, her türlü dünya saadetinin acisi zamanla unutuluyor.. Yalniz kacirilan firsatlar asla akildan cikmiyor ve her hatirlayista insanin icini sizlatiyor. Bunun sebebi herhalde , “Bu öyle olmayabilirdi!” düsüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettigi seyleri kabule her zaman hazir..”
“..Hayatimizin, birtakim ehemmiyetsiz teferruatin oyuncagi oldugunu, çünkü asil hayatin teferruattan ibaret bulundugunu görüyordum. Bizim mantigimizla hayatin mantigi asla birbirine uymuyordu.. Bir kadin, trenin penceresinden disari bakabilir, bu sirada gözüne bir kömür parçasi kaçar, o ehemmiyet vermeden bunu ovusturur ve bu minimini hadise dünyanin en güzel gözlerinden birini kör edebilirdi.. Yahut bir kiremit hafif bir rüzgarla yerinden oynayarak, devrin gipta ettigi bir kafayi parcalayabilirdi.. Göz mü mühim kömür parcasi mi, kiremit mi mühim kafa mi diye düsünmek nasil aklimiza gelmiyorsa ve bütün bunlari nasil hic mütalaa yürütmeden kabule mecbursak, hayatin daha baska türlü bircok cilvelerine de ayni tevekkülle katlanmaya mecburduk...”
“..icinde hakikaten sevmek kabiliyeti olan bir insan hicbir zaman bu sevgiyi bir kisiye inhisar ettiremez ve kimseden de böyle yapmasini bekleyemez. Ne kadar cok insani seversek, asil sevdigimiz Bir tek kisiyi de o kadar cok ve kuvvetli severiz..Sevgi dagildikca azalan bir sey degildir..”
“..Her zaman karsilastigimiz insanlar, manzaralar, bize düsüncelerimizi söylemek ve bunlarin birbirine ne kadar yakin oldugunu tespit etmek imkanini veriyordu.. Bu fikir yakinligi, her noktada ayni sekilde düsünmenin neticesiydi; gerçi bunda, bir tarafin fikrini kabul edip kendisine mal etmeye diger tarafin evvelden hazir bulunmasinin da tesiri vardi.. Fakat karsisindakinin her kanaatini dogru bulup benimsemek icin vesile aramak da bir nevi ruh yakinligi alameti degil miydi..? “
“..Yasamak, tabiatin en kücük kimildanislarini sezerek,hayatin sarsilmaz bir mantik ile akip gidisini seyrederek yasamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli yasadigini, bir âna bir ömür kadar çok hayat doldurdugunu bilerek yasamak..”