PILPILCa
@P_aras
“..Bir kitabi okurken gecen iki saatin ömrümün bircok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli oldugunu fark edince insan hayatinin ürkütücü hicligini düsünür ve yeis icinde kalirdim..”
“..Bütün teessürlerimiz, inkisarlarimiz, hiddetlerimiz, karsimiza çikan hadiselerin anlasilmadik, beklenmedik taraflarinadir. Her seye hazir bulunan ve kimden ne gelebilecegini bilen bir insani sarsmak mümkün müdür..? “
“..Etrafini bu kadar Iyi taniyan, karsisindakinin ta içini bu kadar keskin ve acik gören bir insanin heyecanlanmasina ve herhangi bir kimseye kizmasina imkan var miydi..?”
“..Fakat bunu düsünürken yalniz o adamlarin dislarina bakariz, onlarin da birer kafalari, bunun icinde, isteseler de istemeseler de islemeye mahkum birer dimaglari bulundugunu, bunun neticesi olarak kendilerine göre bir ic alemleri olacagini hic aklimiza getirmeyiz..”
“..Halbuki o hic de fevkalede bir adam degildi. Hatta pek alelade, hicbir hususiyeti olmayan, her gün etrafimizda yüzlercesini görüp de bakmadan gectigimiz insanlardan biriydi.. Hayatinin bildigimiz ve bilmedigimiz taraflarinda insana merak verecek bir cihet olmadigi muhakkakti.. Böyle kimseleri gördügümüz zaman cok kere kendi kendimize sorariz:”Acaba bunlar neden yasiyorlar? Yasamakta ne buluyorlar? Hangi mantik, hangi hikmet bunlarin yeryüzünde dolasip nefes almalarini emrediyor ..?”..