PILPILCa
@P_aras
İzmir
İzmir
29 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·448 syf.·
2020 12. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevgili Virginia WOOLF 1929 da yazmış bu eseri.. Eserin kendi adı bile konusu itibariyle başlı başına tek cümlelik bir roman adeta günümüzde edebiyat, motivasyon, başarı..vs..türlü alanlarda bu konuyla ilgili atıflar yapılırken kullanılan meşhur cümle; “KENDİNE AİT BİR ODA”..okuyan okumayan herkese tanıdık gelir.. Bir slogan olmuştur özellikle de feminizm için..
Okumanın en güzel faydalarından birkaçı; her şeye dair bir merak içinde olunuş, empati yapabilme bununla beraber de ruh tahlilinin etkili bir şekilde yapılabilmesi diye düşünüyorum ki üstüne istersek milyon sebep daha sayabiliriz..
V.WOOLF “iyi bir okur” olarak öncelikle kişilerin ruh tahlilini çok iyi yapıyor. Kendinden önceki yüzyılın kadınları ve erkeklerini, toplumun gelenek ve göreneklerini, yaşam biçimini, değer yargılarını; kendi dönemini ve kendinden sonraki yüzyılı o kadar iyi tahlil etmiş ki ben sadece “feminizm ve kadın “ acısından düşünmedim.. Yüzyıl sonrasına bile bu kadar öngörülü bir şekilde atıf yapabilmesi ve bugün benimle beraber yüzlerce insanın bu eserleri okuyup irdelemeye devam etmesi müthiş bir şey...
“Kadın” a dair sorunlar hiçbir yüzyılda bitmiyor.. Ego, hırs, maddiyat, korku, özgüven, kaygı, gelenekler hatta kanunlar ...vs.. bu kelimeler uzayıp gider.. V. WOOLF tüm bunlara dönemlerine kendi şartları içinde damga vurmuş “isimler ve yapıtlarıyla” örneklendirerek irdeliyor, cevaplıyor, yeni sorular sorup zihin açıyor.. Ama nolursa olsun ister fakir, ister zengin, ister çok odalı, isterseniz ortak oturma odanız da olun, gezgin ya da kendi zihninden başka gidecek yeri olmayan biri olun, hiçbirini bahane etmeyin kadınlar diyor..
“Başka insanları etkilemeyi hayal etmeyin, şeyleri kendi içinde düşünün, kendiniz gibi olun, hiçbir kaygı gütmeden , yazmak istediklerinizi yazın..”
“...Fakat onlar yazını satın alamazlar. Yazın, herkese açıktır. Size, her ne kadar görevli de olsanız, beni çimlerden uzaklaştırma iznini vermeyi reddediyorum. İsterseniz kütüphanelerinizi kilitleyin ama zihnimin özgürlüğünü kilitleyebileceğiniz hiçbir kapı, kilit, sürgü yoktur...”
