Umutcan Dinç
@PanRiver
“Faul yapmadan bir üçlük yesek bile YETMİYOR YETMİYOR YETMİYOR! “
Basketbol maçı demek, Murat Murathanoğlu ve İsmet Badem ikilisi demekti bir zamanlar. Efes Pilsen’in Koraç Kupası zaferi, 2010 Dünya Basketbol Şampiyonası’ndaki efsanevi Sırbistan zaferi (Kerem Tunçeri x 12) hep onun sesinden can buldu. Kitapta anlatılan bazı maçları da canlı izlediğim için çocukluğuma döndüm, anılar gözümde canlandı. İsmet Badem’in itirazıyla Ülkerspor’a Barcelona maçını kazandırdığı maçı hatırladım mesela, tarihte TV yorumcusunun itirazıyla maçın galibinin değiştiği başka bir maç var mıdır bilmiyorum.
Bein Sports’dan neden ayrıldığını, 2017 Euroleague Finali’ni (Fenerbahçe – Olympiakos) neden sunamadığını, İsmet Badem ile olan ikili ilişkilerini (Allah rahmet eylesin, mekanın cennet olsun İsmet Badem), Kaan Kural ile birlikte NBA gecelerini, her şeyi anlatmış kitapta. Kırgın olduğu pek çok şey varmış belli ki Murathanoğlu’nun, hak ettiği değeri hiçbir zaman göremediğini de anlıyorsunuz okurken.
Basketbola adanmış bir ömür ve Basketbol tarihimize ışık tutan güzel bir otobiyografi. Basketbolseverler mutlaka okumalı.
Reklam
Jean-Christophe Grangé ile alakalı bugüne kadar tek eleştirim oldu, o da kitaplarında hep farklı başrollere yer vermesiydi. Ne 
Jo Nesbo nun
Topal Eskici zamanının ağa torunu, yediği önünde yemediği arkasında, muazzam bir çocukluk ve gençlik geçirmiş. Nerede akşam orada sabah, gezmiş,tozmuş, içmiş; taa ki Trablusgarp Savaşında gazi olana kadar. Gel zaman git zaman para suyunu çekmiş, eski çamlar bardak olmuş tabii. Bu arada Çoluk çocuğa karışmış Topal Eskici. Bir yandan da eski güzel günlerine özlem duyuyor. Rakısını, şarabını içemeyince sinirleniyor, zıvanadan çıkıyor. Parasızlık en çok ona koyuyor.
Büyük oğlu Memet parasız kalıp eskici dükkanına geldiğinde "Bu yaştan sonra size mi bakacam" diye onu bile sepetlemeye kalkıyor yanından, öyle vicdansız bir tarafı da var.
Küçük oğlu Ali, mizaç itibariyle aynı babası ama tapıyor ağabeyine, babasıyla da bu yüzden kapışıyor sürekli. Eskicinin karısı var bir de, (O kadar kitap okudum, bundan daha itici, daha kör cahil bir karaktere pek rastlamadım o kadar diyeyim) kocasının eski şaşalı günlerini kendi de yaşamış gibi anlatmayı seven, dedikoducu, korkunç bir kaynana profili. Güzel ve afilli bir yaşama özenen, film artistleri gibi konuşmaya çalışan kızkardeş Zeliha var. Parasızlık yüzünden babanın öz oğluna bile yüz çevirdiği bir dünya var bu kitapta. Parasızlık var, garibanlık var, Pamuk tarlalarında ırgatlık var, sıtma var, hastalık var, Türkiye gerçekleri var. Fazla gerçek bir kitap. O kadar gerçek ki, yaşım itibariyle aile büyüklerinin anlattığı o ibret verici şeyleri gerçekten yaşamış birileri bir zaman.
Toplumcu-Gerçekçi edebiyatı seviyorsanız bir dakika bile düşünmeden okumanız gerek, öyle güzel bir kitap.
Ne kadar büyük bir hoca olduğunu anlatmak için şöyle bir örnek vermek yeterli olur sanırım; Aberdeen'in son İskoçya Premier Lig şampiyonluğu, 1984-1985 sezonunda kendi yönetiminde geliyor. O tarihten
Hangi kitap hakkında inceleme yapacağımı bilemedim, son kitabına yazayım bari. Canımız, ciğerimiz Harry Hole, Cinayet Masası'nın dahi ve sorunlu çocuğu, adsız alkolik, yeni öğretmen. Behzat Ç. havası aldığımdan mıdır nedir, inanılmaz bağlandım bu seriye, 26 gün boyunca tüm boş vakitlerimde kitap okudum, şükür sonunda bitirdim seriyi.
Spoiler vermeden polisiye romanları nasıl anlatabilirim bilmiyorum ama bu kitabı ayrı bir sevdim yazarın bundan daha iyi romanları olmasına rağmen. Türk karakter Mehmet Kalak yüzünden mi, Harry'nin yavaş yavaş yaşlanmaya başladığını idrak etmem yüzünden mi, yazarın Harry'nin çaresizliklerini çok iyi betimlemesi yüzünden mi bilemedim.
Truls Berntsen, seni bile yavaş yavaş sevmeye başladım bu romanda. Isabelle Sköyen ve Mikael Bellman cuntası, sizin için de gün sayıyorum.
Sağ gösterip sol vuran, Katili romanın başlarında verip roman sonuna kadar azmettiriciyi aratan çok başarılı bir Harry Hole romanı.
Reklam