Bazıları öyledir, okumazlar, ciddi düşünemezler. Gene de aydın olmaktan vazgeçemezler. Hatta aydın kişi oldukları için kendilerinde mutlu bir baht, gizli de olsa bir müstesnalık bulurlar.
Kulluğum, divaneliğimle ellerini, gözlerini öperim. Öpüyorum ama doymuyorum. Mutluluk ya da cehennem bu galiba. Sana doymak korkunç ahmaklık olur.
Hadi gel...