Reklam
Feyza Kartopu 
Sinek Sekine ve Oldukça Tuhaf Günlüğü
Feyza Kartopu & Sinek Sekine ve Oldukça Tuhaf Günlüğü
İkibinyirmiyedi'de 40'a merhaba diyecek birinin çocuk kitabı okuduğuda nerde görülmüş diyenler olabilir ama ben ruhu hep çocuk kalanlardan biri olarak ve bununla birlikte yaklaşık dört buçuk yıldır çocuklarına kitap okuyan biri olarak şöyle derim. "Bilseniz ne kadar eğlenceli " .
Sakine Hanımı sevdim, tabi Sinek Sekine'yide. Romanın verdiği hissiyat biraz hüzün, biraz umut oldu yüreğimde. Kocaman bir yalnızlık (Pencere önü yalnızlığı desek daha doğru olur sanki.) içinde kendine inşa ettiği 'tik tak tik tak' adeta saat gibi işleyen ama tat tuz vermeyen bir hayattı Sakine Hanımınki. Sinek Sekine ise sığınacak bir liman aramış ve nihayetinde başlarda korkup güvenmesede sonrasında dostluğun sıcaklığıyla ruhu sarmalanmış ve kendini bu güvenli limanda huzur içinde yaşar bulmuştu. Bir sineğin gözünden dünya nasıl bir yer acaba dediğimizde cevap verecek bir kitabın olması hem de böyle güzel yazılmış bir kitabın olması büyük şans yazanın, çizenin eline emeğine sağlık
*Alıntılar *
*"Merakı okuyucunun yakasına yapıştır, gerisine karışma!"*
*"Sıradan bir şey oldu... bir çiçek açtı!... işte kutlanacak bir şey!"*
*"İyi arkadaşlar, kelimeler olmadan da konuşur"*
*"Tepeye bir sonraki gelişimde, bir yere, ikinci kez aynı kişi olarak gelinmediğini anladım."*
Hayat sanki hep hikaye.
Sevgiyle
Jack London & Martin Eden
Ahhh Martin diyorum...
Bir aşk insanı dönüştürebilir mi?
İnsan o dönüşümden razı olur mu zaman geçtikçe? Vardığımız nokta ne kadar emek harcarsak harcayalım bizi mutluluğa eriştirir mi?
"Nice insanlar gördüm, üstünde elbise yok, nice elbiseler gördüm içinde insan yok." Düsturu hakikat olabilir mi?
Temelde bu soruların etrafında dönerek okudum romanı. Martin'in geçtigi sorgulama aşamalarından geçerek. Onun aradığı hayatının anlamıydı muhakkak. Daha doğrusu Jack London'un aradığı. Zira bu romanın yarı otobiyografik roman olduğu ifade edilmiş. Dili, akışı, kurgusu ve çevirisiyle beğendiğim romandan bazı alıntılar ve ufak yorumlarla sözlerimi bitirmek isterim.
*"İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu olduğu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o dar görüşlülük..."* Kibir ne kötü bir hastalıktır.
*"Ruth, eğer açlğı ve susuzluğu, sıcağı ve soğuğu hissediyorsa, aşkı da hissedebilir, yani bir adama âşık olabilirdi. Eh, Martin de bir adamdı. Neden o adam olmasındı? "İşleri iyi etmek benim elimde," diye hararetle mırıldandı. "O adam ben olacağım. Kendimi o adam haline getireceğim. Her şeyi iyi edeceğim."* Ne büyük bir yanılsamadır başkasının sizi görmek istediği konuma yükselince (bu her bakımdan olabilir) onun tarafından sevilecek olma düşüncesi. Martin ne yazık ki bu yanılsamaya düştü ve büyük bir hayalkırıklığı yaşadı.
*"Umursamaz çobanları pencereden gün ışığına ve ağaçlara bakarken zaman sürüsünün bütün dakikaları kayboldular"* ne hoş bir ifade. Kitabın en beğendiğim cümlesi bu oldu
*"Kitaplar yazılmıştı"* Martinin en büyük serzenişiydi bu cümle. Ünlü
