Ölümün gördüğüm en güzel tariflerinden.
Doğan günün soluk ışığı altında, mezar taşları, yoğun bir limana demirlenmiş beyaz yelkenli tekneler gibi duruyordu. Öyle yelkenler ki, uzun zamandır kullanılmamaktan aşağı sarkmış da oldukları gibi taş kesilmiş ve bir daha rüzgârda asla şişmeyeceklermiş gibi. Yelkenli teknelerin attığı çapalar, toprağın karanlık dibine öyle saplanmıştı ki, bir daha hiç alınamayacaklardı sanki.
Geçmişin sadece hatırlamaktan zevk aldığınız kadarını düşünün.
Ulaşmak istediğim nokta.
"Kendi görüşüme göre beni ne mutlu edecekse sadece ona göre davranmaya kararlıyım; sizin ya da benimle ilgisi bulunmayan başka birilerinin ne dediği umrumda değil."
Ama aklı öyle doluydu ki sustuğunun her zaman farkında olmuyordu.