Patch Cipriano
@Patch42
Ama babam hep söylerdi:' Zevk-ü sefa bizim gibilere göre değildir, biz sırtımızdaki yükü mezara kadar taşırız... '
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Böylece kurtçukları andıran düşünceleri tarafından kemirilerek, ıstırabının karanlık tabutunda hiç kımıldamadan sabaha kadar yattı.
Kibarmış! Kibar! Onların o kibarlık budalalığına, 'yüksek' sosyetesine karşı kendimi savunduğum da, nur içinde yatsın, annemin sırf babamı ve bizi düşünerek evimizi nasıl tevazu ve sükunetle idare ettiğini anlattığında benimle dalga geçtiler... Bana eski kafalı dediler... 'Eski kafalısın babişim, ' diye alay ediyordu kızım... Evet ya, eski kafalıyım, evet... Kendisi ise şimdi tanımadığı erkeklerle onların yatağında, benim çocuğum, biricik evladım... Ah, ne rezillik, ne rezillik...
Her yeni düşünce yarasını derinleştiriyordu; sanki beyni kanlı kanlı açıktaydı da içinde kırmızı kurtçuklar cirit atıyordu.