MERDİVEN
Dar ve karanlıktı merdiven
Ne ellerinden hafif bir temas,
Ne hep peşin sıra yürür
Sandığımız bahar ve yaz,
Hiçbir yere takılmamıştı gölgen,
Korkun, yalnızlığın, vehmin…
Dar ve karanlık… Sanki korkunç bir rüya.
Yalnız tek pencereden gelen bir ışık
Çarmıhtan indirilmiş bir kefen gibi
Düşüyordu bu dar, karanlık basamaklara…
Ve ben adım adım yükseliyordum
Başım, vücudum benden çok uzakta
Belki de unuttuğum ıstıraplarına…