Yalan söyleyemem sana; kitapları insanlardan daha çok seviyorum ben. Çünkü onlar kırmıyorlar, onlar canımı yakmıyorlar, onlar hatamı aramıyorlar, onlar kıymıyorlar. İnsanlar çok kırıyor, insanlar çok yakıyor ve hep kıyıyor. Ben de onun için insanlardan kaçıp kitaplara sığınıyorum.
Bu dünyadan daha güzel bir dünya buldum ben; kitapların arasında. Onlarla ve onların içinde yaşıyorum. Aslında onlar yaşıyorlar. Ben sadece onlara kaçıyorum. Dünyadan, insanlardan, derdimizden bazen ve en çok da kendimden.