Reklam
Defalarca çamura düşüp sislerde yolumu yitirsem de , ayaklarım doğru yoldaysa yüzüm "güzel denilen kapı"ya dönükse mutlulukla dolmak zorundayim.
Güzel kitaplar yazamasamda en azından güzel kitaplar okuyabilirim, bundan büyük mutluluk olabilir mi ?
Kendi iyiliğim için affetmeliyim seni. İnsan sürekli koynundan bir yılan besleyemez, her gece kalkıp ruhunun bahçesine diken tohumları ekemez.
Reklam