Ferhat
@Pdrbey
9/10
Beğendi
·2 saatte okudu
·2020 39. kitabı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanın zihninde gizli olan gizemli madenleri kazması için bir bahtsızlık yaşaması gerekiyor; barutu patlatmak için basınç gerekiyor.
Annesinin öğrettiği duaları hatırladığında, onların daha önce hiç fark etmediği anlamlarla yüklü olduğunu anladı çünkü dua mutlu insana anlam açısında içi boş ve tek düze bir bütünlük olarak görünür, ta ki bir gün keder o bahtsıza, Tanrı ile konuşmasına aracılık eden bu ulvi dili açıklayana dek.
Oblomov gerçekten bir klasik. Sadece bir roman değil, içinde felsefe, psikoloji, sosyoloji, edebiyat gibi çeşitli alanlarda bilgiler mevcut. Yazar Oblomovu ve çevresindeki karakterleri derinlemesine incelemiş. Karakterlerin psikolojik analizlerini iyi yapmış. Bazı yerlerde yavaşlasa da bazen yavanlaşsa da kişisel ve toplumsal değişimleri ele alması açısından derin bir analiz yapmış. Bazen durgun bazen çoşkun bir anlatım bazen de didaktik bir tarzla romanı devam ettirmiş. Oblomovluk bazen sizi de yakalıyor. Ona kızıyorsunuz ama kendinizdeki oblomovlukları yakalayınca onu anlıyorsunuz. Kitabın özellikle ilk bölümü çok güzel ve sağlam bir bölüm. Oblomovun boş bir karakter olmadığını ve bir felsefesinin olduğunu anlıyorsunuz. Ben kitabı okurken oblomovluk bana da sindi. Üşenmeye başladım ama sonra yazar akışı hızlandırdı ve üzerimdeki tembelliği aldı. Final de güzeldi.
