Dertli bir insan içi duman dolu odaya benzer. Onu dinlemek o odaya bir pencere açmak gibidir demiş Mevlana. İçimiz duman, içimiz perişan. Pencere açanımız olsa da olmasa da acziyetimizi hissederek duaya kalkan eller hamdolsun dumanımızı dağıtıyor. Bizi bizden daha iyi bilen, bize bizden daha yakın olan bir Rabbimiz var. Kulumun kalbine sığdım diyen Allah kalbimizi ferahlıkla doldursun.