Pelin DMN.
@Pelin_DMN
Kitapların müptelasıyım.
Okuyup yazmakla, şifalanırım.
Okumak, daha çocukken bile baş edemediğim duygulardan bir kaçış yoluydu. Gerçek dünyanın yüklerinden kurtulup bir kuş gibi hafiflediğim, ruhumu özgürleştiren bir sığınaktı. Zamanla kopmaz bir bağ oluştu aramızda. Dünyadaki kötülüklerden, insanların acımasızlıklarından, bencilliklerinden, kimsenin gerçekten birbirini sevmemesinden ve daha bir sürü şeyden zihnimi arındıran güven dolu limanım oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sizce devam ettirmeli miyim?Gerçek bir karakterden esinlendim.
Nalan,
Otuz yılımı verdim ben bu hastaneye dedi yorgunluğunu gizlediği şen kahkahalarıyla. Otuz yıldır herkesin pisliğini temizlerim bu hastanede. Yooo gocunmam yaptığım işten.Çocuklarımı okutabildiysem bu iş sayesinde gocunmam hiç gurur duyarım bir kere. Zor tabii insanoğlunun pisliğini temizlemek.Ben de isterdim okumayı … ah keşke babam okutsaydı beni. Giyeydim beyaz önlüğü, gezeydim hastalarımın peşinde. Şimdi ben kızmayayım mı babama ellerin lafına bakıp okutmadı diye. Kız çocuğu okur muymuş diyenlere inat okutaydı beni. Ah ne vardı şimdi okuyup da büyük insan olaydım. Neyse bizim nasibimiz de buymuş. Ben çocuklarımı okuttum en azından. Hem de o küçümsediğiniz temizlikçilik mesleği ile. Diğerleri gibi baştan savma da yapmam işimi haaa.Yaptım mı hakkını vererek yaparım. Temizlikse işim pırıl pırıl silerim her yeri. Hastalar gelir yatar buralarda en temiz haliyle bırakırım onlara. Ah keşke herkes işini en güzel şekilde yapsa.. hiç olur muyduk biz de böyle gelişmekte olan ülke. Arkalarından konuşmak gibi olmasın ama şu hastanede işini hakkıyla yapan insan sayısı bir elin parmağını geçmez, herkes az iş yapıp yan gelip yatma derdinde.Adamını bulan gemisini yürüttü elbette. Benle temizlikçilik yapan bi baktım müdür olmuş hastanede. Hakkıyla gelse gam yemem de başka işler var işin içinde. Herkesin bildiği işler işte neyi deyim. Ah Nalan yine çok konuştum ben hay çenem tutula. Ee konuşup gülmezsem de çekilir mi bu hastanenin derdi.
Hayaller- HayatlarHayata Dair
Puan vermedi
“ Bütün insanlar hayatta başarılı olmak ister ancak herkes başarılı olamaz. Son yıllardaki yaygın görüş başarının yolunun her şeyden önce istemekten geçtiğidir.Ancak hepimiz biliyoruz ki isteyenlerin çok azı başarılı olur.Başarılı olmak için kişinin yeteneğinin olduğu,başarabileceği alanda bir şeyi istiyor olması gerekir.” Acar Baltaş bilimsellikten uzak bazı kişisel gelişim uzmanlarına (!) ve onların “sadece isteyin yeter” içeriğiyle yazdıkları ve “motivasyon ticareti”diye adlandırdığı kitaplarına atıfta bulunarak başarıyı bu şekilde tanımlıyor.
Kişisel gelişim kitapları okuyan biri olarak Acar Baltaş’ın bu kitabını okuyana kadar, bu tarz kitapların insanlarda olumlu değişimler yapacağını düşünüyordum. İnsanları teşvik edici, motive edici olması ,istek uyandırması belki de olumsuz yanlarını görmemi engellemişti. Çünkü bu tarz bazı kitaplarda başarmanın sadece istemekle olacağı, herkesin hayallerine isterse er ya da geç ulaşılacağı anlatılıyordu. Oysaki durum bu kadar basit değildi
gerçekten de. İsteyen herkes başarılı olabilseydi bu kitapları okuyan herkes amaçlarına ulaşır ,mutsuz ve başarısız insan kalmazdı. Demek ki unutulan ya da görmezden gelinen bir şey vardı. Evet,başarmak için istemek gereklidir ancak tek başına “istemek”yeterli değildir.İnsan kendini tanımalı,yeteneklerini bilmeli ve yatkın olduğu alanlarda başarmayı istemelidir.Bu kitapları okuduğu halde yine başarısızlığa uğrayanlar, yaşadığı hayal kırıklığı ile birlikte belki de hatayı kendilerinde arayarak daha da mutsuz olacaklardır. Bu kitaplarda göz ardı edilen en önemli noktalardan biri de budur aslında.
Çocukken “ne olacaksın ?”diye sorulduğunda hepimiz o yaşlarda bize cazip gelen bir mesleği söylemişizdir.Ya doktor olmak isteriz ya da öğretmen ya polis…Ben de